وهذا يستقيم على قول من يقول : امّ سلمة توفّيت بعد الحسين .
ابن الأثير ، الكامل ، 3 / 303
وكان النّبيّ ( ص ) ، قد أخبر أنّه يُقتل بأرض العراق بالطّفّ بكربلاء ، وأتاه جبريل عليه السلام بتربة الأرض الّتي يُقتل بها ، فشمّها رسول اللَّه ( ص ) ، وأعطاها امّ سلمة وقال لها : « إذا تحوّلت هذه التّربة دماً ، فاعلمي أنّ ابني قُتل » . ثمّ جعلت تنظر إليها ، وتقول : « إنّ يوماً تُحوَّلين دماً ليومٌ عظيم » . فقُتل يوم الجمعة ، وقيل يوم السّبت ، يوم عاشوراء سنة ستّين ، أو إحدى وستّين ، أو اثنتين وستّين للهجرة ، وله ستّ وخمسون سنة .
الصّفدي ، الوافي بالوفيّات ، 12 / 424 « 1 »
هامش
( 1 ) - شرجيل بن عون گويد كه : فرشته كه موكل بحار بود ، به درياى أعظم آمد وبالهاى خود را گشاده ، گفت : « اى أهل دنيا ! جامهء اندوه وماتم بپوشيد بر فرزند محمد مصطفى صلى الله عليه وآله وسلم كه أو را خواهند كشت . »
واز دريا نزد پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم آمده ، گفت : « اى حبيب خدا ! دو قوم در روى زمين با يكديگر جنگ خواهند كرد از أمت تو ، ويكى از آن دو گروه ، فاسق وظالم وفرزند تو را در دشت كربلا به قتل خواهند رسانيد . واين خاك از تربت فرزند توست . »
آنگاه يك قبضهء خاك از زمين كربلا به حضرت رسالت صلى الله عليه وآله وسلم داد وحضرت صلى الله عليه وآله وسلم آن خاك را ببوسيد وبگريست وبر قاتل أمير المؤمنين حسين نفرين كرد وآن خاك را به أم سلمة تسليم نموده از كيفيت قتل امام حسين خبر داد وفرمود كه : « اين قبضهء خاك را نگاه دار وبه هر وقت در اين نظر مىكن ، چون ببينى كه اين خاك خون تازه گشته باشد ، بدان كه واقعهء فرزند من حسين نزديك آمده است . »
ميرخواند ، روضة الصفا ، 3 / 23 - 24
روايت است از أم سلمة كه گفت : رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وسلم شبى از حجرهء من بيرون رفته ، بعد از زماني دير باز آمد پريشان حال وخاك آلوده ، وچيزى در دست گرفته . گفتم : « يا رسول اللَّه ! اين چه حالت است ؟ »
فرمود كه : « مرا امشب به موضعي از عراق كه آن را كربلا خوانند ، بردند ومكان قتل حسين ومحل قتل جماعتى از أولاد وأهل بيت مرا به من نمودند ومن خونهاى ايشان را برچيدم واين است در دست من . »
آن گاه دست مبارك بگشود وگفت : « اين را بستان ونگاه دار . هرگاه اين خاك مبدل به خون تازه گردد ، بدان كه حسين را كشتهاند . »
وبه موجب فرموده ، آن را از وى بستاندم . چون در آن نظر كردم ، مانند خاك سرخى بود . ودر قارورهاش كرده ، سر قارورة را محكم ساختم . وچون امام حسين رضي الله عنه عزيمت كوفه نمود ، روز وشب در -