تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 1272

مساهمون:

ص١٢٧٢
وورقاء بن سُمَيّ البجليّ ، وكدام بن حيّان ، وعبدالرّحمان بن حَسّان العَنَزيّان 1 من بني هُمَيم « 1 » ، ومحرز بن شهاب التّميميّ من بني مِنْقَر ، وعبداللَّه بن حَوّية السّعديّ من بني تميم ، « 1 » « 2 » فمضوا بهم حتّى نزلوا مرْجَ عذراء ، فحُبسوا بها 1 2 . ثمّ إنّ زياداً أتبعهم برجلين آخرين 2 مع عامر بن الأسود العِجْليّ « 2 » ؛ بعتبة بن الأخنس من بني سعد بن بكر بن هوازن ، وسعيد بن نمران الهَمْدانيّ ، ثمّ النّاعظيّ ، فتمّوا أربعة عشر رجلًا . « 3 » « 4 » الطّبريّ ، التّاريخ ، 5 / 68 « 2 » - 269 - 270 ، 271 - 272 / عنه : ابن عساكر ، تاريخ دمشق ، 8 / 15 ؛ مثله أبو الفرج ، الأغاني ، 17 / 89 - 90 ، 91 ؛ الحائري ، ذخيرة الدّارين ، 1 / 31 - 32 ، 33 ؛ القمّي ، نفس المهموم ، / 149 - 150 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 4 / 578 - 579 ، 582 « 4 »
هامش
( 1 ) ( 1 ) [ لم يرد في الأعيان ] . ( 2 - 2 ) [ لم يرد في الأغاني ] . ( 3 ) - [ زاد في الأعيان : ومن ذلك يظهر أنّ الصّواب كونهم 14 رجلًا لا 13 رجلًا إلّاأن يراد 13 غير حجر ، وإذا أضفنا إليهم همام بن حجر كانوا 15 ] . ( 4 ) - آن‌گاه سران چهار ناحية را خواست وگفت : « دربارهء كارهايى كه از حجر ديده أيد ، شهادت دهيد . » گويد : در آن وقت سران چهار ناحية چنين بودند : عمرو بن حريث بر ناحيهء مردم شهر بود . خالد بن عرفطة بر ناحيهء مردم تميم وهمدان بود . قيس بن وليد بن عبد شمس بر ناحيهء ربيعه وكنده بود . ابوبرده پسر أبو موسى نيز بر مذحج وأسد بود . گويد : اين‌چهار كس شهادت دادند كه حجر جماعت‌ها را به دور خويش فرآهم آورده وآشكارا ناسزاى خليفه گفته وبه جنگ اميرمؤمنان دعوت كرده وپنداشته خلافت حق خاندان أبو طالب است . ودر شهر قيام كرده وعامل اميرمؤمنان را برون كرده وأبو تراب را بر حق دانسته وبر أو رحمت فرستاده واز دشمنان وى وكساني كه با أو جنگيده‌اند بيزارى كرده واين كسان كه با وى به زندان درند ، سران ياران وىاند وعقيدة وكارشان همانند است . گويد : زياد شهادت شاهدان را بديد ، وگفت : « اين شهادت را قاطع نمىبينم . مىخواهم شاهدان بيش تر از چهار كس باشند . » أبى الكنود گويد : نامهء شاهدان چنين بود : « به نام خداى رحمان رحيم اين شهادتي است كه أبو برده ، در پيشگاه خدا ، پروردگار جهانيان مىدهد . شهادت مىدهد كه حجر بن عدي از أطاعت به در رفته واز جماعت جدايى گرفته وخليفه را لعن گفته وبه جنگ وفتنه خوانده . جماعت‌ها -