يزيد ( لعنه اللَّه ) وابن زياد ( لعنه اللَّه ) وصلّى على الحسين وعلى أبيه وجدّه ، فأمر ابن زياد ( لعنه اللَّه ) أن يرمى به من أعلى القصر ، فرمي به ، فتقطّع قطعاً ، رضوان اللَّه عليه . « 1 »
مقتل أبي مخنف ( المشهور ) ، / 42
قال ابن زياد له : من أنت ؟ قال : أنا شيعة الحسين ، قال : لِمَ مزّقت الكتاب ؟ قال : لئلّا تعلم ما فيه ، فأمره ابن زياد بسبِّ عليّ والحسنين ، فصعد المنبر وقال : أيّها النّاس ! إنّ الحسين خير خلق اللَّه تعالى ، وأنا رسوله إليكم ، فأجيبوه ، ثمّ لعن ابن زياد وأباه ، فأمره ابن زياد أن يلقى من أعلى القصر ، فرموه ، فمات رحمه اللَّه تعالى .
القندوزي ، ينابيع المودّة ، / 338
فسأله عبيداللَّه عن الكتاب ، فقال : خرّقته ، قال : ولِمَ ؟ قال : لئلّا تعلم ما فيه . قال :
إلى مَنْ ؟ قال : إلى قوم لا أعرف أسماءهم . قال : إن لم تخبرني ، فاصعد المنبر وسبّ الكذّاب ابن الكذّاب ، يعني به الحسين عليه السلام ، فصعد المنبر ، فقال : أيّها النّاس ! إنّ
هامش
( 1 ) - ابن زياد از أو پرسيد كه : « تو كيستى ؟ »
گفت : « مردى از شيعيان علي بن ابىطالبم وپسر بزرگوار أو . »
گفت : « چرا نامه را پاره كردى ؟ »
گفت : « براي آن كه تو مطلع نشوى بر آنچه در آن نامه بود . »
ابن زياد گفت : « نامه را كه نوشته بود وبه كه نوشته بود ؟ »
گفت : « نامه را امام حسين عليه السلام نوشته بود به جماعتى از أهل كوفه كه من نامهاى ايشان را نمىدانم . »
ابن زياد در غضب شد وگفت : « دست از تو برنمىدارم تا نامهاى ايشان را به من نگويى ، يا بر منبر بالا روى وحسين وبرادر وپدرش را ناسزا بگويى . والا تو را پاره پاره مىكنم . »
گفت : « نام آن جماعت را نمىگويم وآن مطلب ديگر را روا مىكنم . »
پس بر منبر بالا رفت وثناى حق تعالى ادا كرد ودرود بر حضرت رسالت وأهل بيت أو فرستاد وصلوات بسيار بر حضرت امام حسين وپدر وبرادر بزرگوارش فرستاد ، وابن زياد وپدرش وساير بنى أمية را لعن بسيار كرد وگفت : « أهل كوفه ! من پيك امام حسين عليه السلام به سوى شما ، وأو را در فلان موضع گذاشته أم ، هر كه خواهد يارى أو نمايد به خدمت أو بشتابد . »
ابن زياد امر كرد كه أو را از بالاى قصر به زير انداختند وبه درجهء شهادت فائز گرديد . وبه روايت ديگر ، رمقى در أو باقي بود ، عبد الملك بن عمير سرش را جدا كرد .
مجلسي ، جلاء العيون ، / 632