مقالته عند ورود مسلم بن عقيل عليه السلام بالكوفة
ثمّ أقبل مسلم حتّى دخل الكوفة « 1 » ، فنزل دار المختار بن أبي عبيد - « 2 » وهي الّتي تدعى اليوم دار مسلم بن المسيّب « 2 » - وأقبلت الشّيعة تختلف إليه ، فلمّا اجتمعت إليه جماعة منهمقرأ عليهم كتاب حسين ، فأخذوا يبكون .
فقام عابس بن أبي شبيب الشّاكريّ ، فحمد اللَّه وأثنى عليه ، « 3 » ثمّ قال « 3 » : أمّا بعد ، فإنِّي
هامش
-آزمودم مرگ من در زندگى است * چون رهم زين زندگى پايندگى است »سپس بر لشگر كوفه حمله كرد ، ومن مىگويم : گويا حسان بن ثابت دربارهء أو سروده است :« نيزهها را به گلو جاى دهد * جاى خودش سر خود باز نهد
نيزهها چون به تنش در گيرد * زره از پاكى دعنصر گيرد
گويد اى أسب شكيبا ! ز سنان * نخورى زخم يلي شد ويران »شاعر عجم گفته است :« جوشن زبر گرفت كه ما هم نه ماهيم * مغفر ز سر فكند كه بازم نيم خروس
بي خُود بي زره به در آمد كه مرگ را * دربر برهنه مىكشم اينك چه نو عروس »راوي گويد : أو را ديدم كه بيش از دويست تن از لشگر را عقب مىراند وسپس گرداگردش را گرفتند وشهيدش كردند ( رحمة اللَّه عليه ) . مرا خوش آيد كه به اين دو بيت أو را نوحه خوانى كنم :« درون وبرون زره خوش يلي بد * به آوارگان شبان مصدري بد
ز فحشا در زير جامه نداشت * نكو منظر وپارسا مأزرى بد »« السّلام عليك يا عابس بن أبي شبيب الشّاكريّ ، أشهد أنّك مضيتَ على ما مضى عليه البدريّون والمجاهدون في سبيل اللَّه . »
كمره اى ، ترجمهء نفثة المصدور ، / 328 - 330
عابس از شخصيتهاىبارز شيعه است . أو شخصيتى مدير ، ارجمند ، شجاع ، سخنور ، وزاهدى شبزندهدار بود واز نظر پاكى ، خلوص ، قهرمانى وشورانگيزى از بزرگترين انقلابيون به حساب مىآيد .
با درنظر گرفتن سخنان أو با مسلم بن عقيل ، چنين به نظر مىرسد كه شخصي محتاط ودقيق ونامطمئن از مردم بوده است ، ولى با اين همه ودر حقيقت أو شخصي بااراده در جهت انقلاب بوده است .
عابس شخصيتى برجسته واز اهالى كوفه بوده است .
هاشمزاده ، ترجمهء أنصار الحسين ، / 93 ، 94
( 1 ) - [ أضاف في نفس المهموم والعيون : وذلك لخمس خلون من شوّال كما في مروج الذّهب ] .
( 2 - 2 ) [ لم يرد في نفس المهموم والعيون ] .
( 3 ) ( 3 ) [ نفس المهموم : فقال ] .