كذا « 1 » ألف « 2 » قتلة ، وأنّ اللَّه يدفع بذلك القتل عن نفسك وعن أنفس هؤلاء الفتية من أهل بيتك . « 3 » قال : وتكلّم جماعة أصحابه بكلام يشبه بعضُه بعضاً في وجهٍ واحد ، فقالوا : واللَّهِ لا نُفارِقُك ، ولكنّ أنفسنا لك الفداء ، نَقيك بنحورنا وجِباهنا وأيدينا ، فإذا نحن قُتِلنا كنّا وَفّينا ، وقَضَينا ما علينا ( 7 * ) « 4 » . « 5 »
الطّبري ، التّاريخ ، 5 / 418 - 420 / عنه : الحائري ، ذخيرة الدّارين ، 1 / 184 ؛
الأمين ، أعيان الشّيعة ، 7 / 71 ؛ مثله النّويري ، نهاية الإرب ، 20 / 434 - 435 5
هامش
( 1 ) - [ نهاية الإرب : هكذا ] .
( 2 ) - [ لم يرد في الأعيان ] .
( 3 ) - [ إلى هنا حكاه في الأعيان ] .
( 4 ) - [ أضاف في نهاية الإرب : وهذا القول من كلام الحسين وكلامهم ، مرويّ عن زين العابدين عليّ بن الحسين رضي اللَّه عنهما ] .
( 5 ) - علي بن حسين گويد : وقتي عمر بن سعد بازگشت واين به نزديك شبانگاه بود ، حسين ياران خويش را فرآهم آورد .
گويد : نزديك أو شدم تا بشنوم ؛ كه بيمار بودم . شنيدم پدرم با ياران خويش مىگفت : « ستايش خداى تبارك وتعالى را مىگويم ؛ ستايش نيكو وأو را بر گشايش وسختى حمد مىكنم . خدايا ! حمد تو مىكنم كه ما را به پيمبرى كرامت دادى وقرآن را به ما ياد دادى وبه كار دين دانا كردى ؛ گوش وچشم ودلمان بخشيدى وجزو مشركانمان نكردى . اما بعد ، يارانى شايسته تر وبهتر از يارانم نمىشناسم وخاندانى از خاندان خود نكوتر وخويش دوستتر .
خدا همهتان را از جانب من پاداش نيك دهد . بدانيد كه مىدانم فردا روزمان با اين دشمنان چه خواهد شد . بدانيد كه من اجازه تأن مىدهم ، با رضايت من همگى تأن برويد كه حقّي بر شما ندارم . اينك شب به برتان گرفتار ؛ آن را وسيلهء رفتن كنيد . »
ضحّاكبن عبداللَّه مشرقى همداني گويد : من ومالكبننضر أرحبي پيش حسين رفتيم وبه أو سلام گفتيم ، آن گاه پيش وى نشستيم . سلام ما را جواب داد وبه ما خوش آمد گفت وپرسيد كه براي چه آمدهايم ؟
گفتيم : « آمدهايم به تو سلام گوييم واز خداى براي تو سلامت خواهيم وديدار تازه كنيم وخبر اين كسان را با تو بگوييم . به تو مىگوييم كه به جنگ تو اتفاق دارند . كار خويش را بنگر . »
گويد : حسين عليه السلام گفت : « خدا مرا بس كه نيكو تكيهگاهى است . »
گويد : آن گاه حرمت كرديم وسلام گفتيم وبراي أو دعا كرديم .
گفت : « چرا مرا يارى نمىكنيد ؟ »