قال ، ثمّ قام إليه مسلم بن عوسجة رحمه الله قال : أنخلّيك يا ابن رسول اللَّه وحيداً فريداً فبما نعتذر غداً عند جدِّك وأبيك وامّك وأخيك ، واللَّه لأكسّرنّ فيهم رمحي ولأضربنّهم بسيفي ما ثبت قائمهُ بيدي ، واللَّه لو لم يكن معي سلاح أقاتلهم به لأقاتلنّهم بالحجارة حتّى يعلم اللَّه تعالى أنِّي قد حفظت ذرّيّة نبيّه ، واللَّه لو أنِّي اقتَل ثمّ أحيى ثمّ اقتَل ثمّ احرَق ويُفعَل بي ذلك سبعين مرّة ما تركتك ، فكيف وهي قتلة واحدة وبعدها الكرامة الّتي لا أوفى منها .
ثمّ جلس وقام زهير بن القين رحمه الله وقال : يا ابن بنت رسول اللَّه صلى الله عليه وآله ! وددت أنِّياقتل ثمّ أحيى هكذا ألف مرّة ويدفع اللَّه عنك وعن هؤلاء الفتية الّذين حولك القتل .
قال ، وتكلّم أصحابه بكلام يشبه بعضه بعضاً وقالوا : واللَّه لا نفارقك وأنفسنا دون نفسك ، نفديك بأرواحنا من جميع الأسواء ، فإذا نحن قُتلنا فقد قضينا ما علينا . « 1 »
مقتل أبي مخنف ( المشهور ) ، / 61 - 63
« 1 »
هامش
( 1 ) - وآن حضرت در ميان أصحاب خويش به خطبه به پاى خاست ،
[ متن عربى در امالى شيخ صدوق ذكر شد ]
عرض كرد : « بار خدايا ! به درستى كه هيچ أهل بيتي از أهل بيت خود مهربان تر ، نيكوتر ، پاكتر ، طاهرتر وزكىتر ونه أصحابي را از أصحاب خود بهتر نشناختهام .
همانا حوادث وبلايا وآنچه را نگران هستيد ، بر من فرود گشته است وشماها از عقد بيعت من بيرون باشيد ومرا در گردن شماها بيعت وذمتي نيست . اين تاريكى شب است كه جهان را در سپرده وشما را در پرده گرفته اين شب را از بهر خود جمل فراگيريد . اين عبارت مثلي است كه در مقام وصيت به بيدارى وجملهء شب راه سپارى گويند ؛ يعنى در اين شب خواب به چشم نياريد وتا بامداد راه سپاريد واز اين بليت كه من بدان اندرم ، آسايش گيريد ؛ چه اين جمله تدارك وتهيهء اين جماعت به تمامت در طلب من باشد وچون بر من استيلا جويند ، با ديگران طلب وطمع نبندند . »
معلوم باد كه در اين فرمايش امام كه بيعت خويش را از شما برگرفتم ، مقصود بيعت ظاهر وتعصب عربى وجانبازى در ركاب است وگرنه بيعت امام شكستن ندارد . يعنى اين بيعت را به فرمان من از خود برداشته شماريد وچون به امر من مىباشيد ، نه آن است كه شما بيعت مرا شكسته باشيد . -