أبو الفرج ، الأغاني ( ط 1 دار إحياء التّراث العربي ) ، 21 / 115 - 117 ، ( ط 2 ، 21 / 79 - 80 ، مقاتل الطّالبيين ، / 122 ، 138 - 139 / عنه : الأمين ، أعيان الشّيعة ، 8 / 388 ؛ الأميني ، فاطمة بنت الحسين عليه السلام « 1 » ، / 129 - 130 ؛ دخيل ، أعلام النِّساء ، / 40 - 42
أخبرني حبيب بن نصر المهلّبيّ قال : حدّثنا عمر بن شَبّة ، قال : أخبرني الطّلحي ، قال : أخبرني عبدالرّحمان بن حمّاد عن عِمران بن موسى بن طلحة ، قال : لمّا زُفّت فاطمة بنت الحسين رضوان اللَّه عليه إلى عبداللَّه بن عمرو بن عثمان بن عفّان ، عارضها « 2 » موسى شهوات :
طلحةُ الخيرِ جدّكم * ولخيرِ الفَواطمِ
أنت للطّاهراتِ مِن * فَرْع تَيْمٍ وهاشمِ
أرْتَجِيكُمْ لنَفْعِكم * ولدَفْع المَظالمِ
فامر له بكسوةٍ ودنانيرَ وطيبٍ . « 3 »
هامش
درآيد . »
ولذا وارد شد . در آن حال ، فاطمة بنت الحسين لطمه به روى خويش مىزد . عبداللَّه بن عمرو يكى از غلامان خود را به نزد أو فرستاد واورا از اين كار بازداشت وچون زمان عدهء فاطمه سررسيد ، كسى را به خواستگارى نزد أو فرستاد . فاطمه گفت : « با نذر وسوگندى كه خوردهام ، چه كنم ؟ »
عبداللَّه در پاسخ پيغام داد كه : « هرچه نذر كردهاى ، من دوبرابر آن را به تو مىدهم وبه عهدت وفا كن . »
به اين ترتيب ، فاطمه حاضر به ازدواج با أو گرديد .
ودر روايت ديگر أحمد بن سعيد به سندش از إسماعيل بن يعقوب روايت كرده [ است ] كه چون عبداللَّه از فاطمه خواستگارى كرد ، فاطمه خواستگاران أو را رد كرد وحاضر به ازدواج با أو نشد ؛ ولى مادر فاطمه به اين امر مايل بود واورا سوگند داد تا به همسرى عبداللَّه درآيد وخود به ميان آفتاب رفت وسوگند ياد كرد ، از آنجا برنخيزد تا وقتي كه فاطمه به ازدواج عبداللَّه درآيد . فاطمه كه چنان ديد ، ناچار براي جلب رضايت مادر خويش ازدواج با عبداللَّه را پذيرفت وبه عقد أو درآمد .
رسولي محلّاتى ، ترجمهء مقاتل الطالبيّين ، / 195 - 196
( 1 ) - [ حكاه فاطمة بنت الحسين عليه السلام عن مقاتل الطّالبّيين ]
( 2 ) - كذا في الأصول ، والمراد أنّه اعترضها في سيرها ومدحها بهذا الشّعر . [ في أعلام النِّساء مكانه : ولمّازُفّت إليه عارضها . . . ]
( 3 ) - حبيب بن نصر مهلّبى به اسناد خويش از عمران بن موسى بن طلحه روايت كرده است كه وقتي