آن گاه فرمود : اى فرزندان عبد المطلب ! هرگز من راضى نيستم كه شما را در حالي ببينم كه در خون مسلمانان دستتان را به سختى فرو بردهايد به بهانهء اين كه مىگوييد : أمير المؤمنين را كشتند ، أمير المؤمنين را كشتند ! بدانيد كه در عوض من به جز كشندهء من كسى ديگر را نبايد بكشيد .
به دقت توجه كنيد اگر من بر اثر ضربت ابن ملجم به شهادت رسيدم ، در عوض يك ضربت أو شما هم به أو يك ضربت بزنيد ، ومبادا أو را مثله كنند ، زيرا من از پيامبر خدا ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : « مبادا كسى را مثله كنيد هر چند كه سگ هار باشد » « 2 » .
[ شرح ]
( 65414 - 65369 ) امام ( ع ) آنان را به چند چيز سفارش كرده است :
أول چيزى كه سفارش فرموده است ، تقواى الهى است كه أساس همهء كارهاى خير است .
دوم : پارسايى در دنيا ، ومبادا كه آنها در پى دنيا باشند ، هر چند كه دنيا در پى آنان برآيد ، يعنى با آنچه كه به صورت خير ونيكى در خود آماده ساخته وبر آنها رو آورد . كلمهء « البغية : رغبت » را به اعتبار آسان قرار گرفتن دنيا در اختيار آنان يعنى فرآهم آمدن وسايل خير دنيايى براي ايشان ، استعاره آورده است ، از آن رو كه دنيا به اين اعتبار گويى طالب وراغب آنهاست .
سوم : مبادا بر آنچه از دست داده واز خيرات دنيا محروم ماندهاند افسوس خورند ، كه اين تأسف نخوردن خود از لوازم پارسايى واقعي در دنياست .
چهارم : آن كه نبايد جز حقّ را بگويند ، وآن همان چيزى است كه از أوامر ونواهى خداوند شايستهء گفتن است ، وديگر آن كه كار را براي اجر اخروى انجام دهند : يعنى گفتار ورفتارشان به اين دو محدود گردد .
هامش
( 2 ) ايّاكم والمثلة ولو بالكلب العقور .