بها « 1 » ثمّ يعاود « 2 » مضجعه ، فلمّا طلع الفجر ، « 3 » شدّ إزاره « 3 » وخرج « 4 » وهو يقول :
أشدد حيازيمك للموت « 5 » * فإنّ الموت « 6 » لاقيك
ولا تجزع من الموت « 7 » * إذا حلّ بواديك
« 8 » فلمّا خرج إلى صحن الدّار « 9 » استقبلته الإوز فصحن في وجهه ، فجعلوا يطردونهنّ ، فقال : دعوهنّ فأنّهنّ « 10 » نوايح ، ثمّ خرج فأصيب عليه السّلام « 8 » . « 11 »
هامش
( 1 ) - [ البحار : فيها ] .
( 2 ) - [ البحار : عاود ] .
( 3 - 3 ) [ لم يرد في إثبات الهداة ] .
( 4 ) - [ لم يرد في روضة الواعظين ] .
( 5 ) - [ روضة الواعظين : للقتل ] .
( 6 ) - [ المستجاد : القتل ] .
( 7 ) - [ المستجاد : القتل ] .
( 8 - 8 ) [ لم يرد في إثبات الهداة ] .
( 9 ) - [ البحار : داره ] .
( 10 ) - [ زاد في المستجاد وروضة الواعظين : صوائح تتبعها ] .
( 11 ) - ونيز عبد اللّه بن موسى ( به يك واسطه ) از حسن بصرى حديث كند كه گفت : أمير المؤمنان علي عليه السّلام آن شبى كه در صبحش كشته شد ( همهء شب را ) بيدار بود وبرخلاف عادتي كه داشت ، آن شب براي نماز شب به مسجد نرفت . پس دخترش امّ كلثوم به وى عرض كرد : « اين چيست كه ( امشب ) خواب را از شما گرفته است ؟ »
فرمود : « اگر امشب را به صبح برسانم ، كشته خواهم شد . »
( تا اين كه ) ابن نباح ( اذانگوى آن حضرت عليه السّلام آمد ) واذان نماز ( صبح را ) گفت . حضرت كمي راه ( به طرف مسجد ) رفت وبرگشت . امّ كلثوم به وى عرض كرد : « دستورفرما جعدة ( كه خواهرزادهء آن حضرت عليه السّلام بود ) با مردم نماز بخواند . »
فرمود : « آرى ! دستور دهيد ( امروز ) جعده با مردم نماز بخواند . »
سپس فرمود : « از مرگ گريزى نيست ! »
وخود به مسجد رفت وآن مرد ( يعنى ابن ملجم ) تمام آن شب ( در مسجد ) بيدار بود وچشم به راه ومترصد آن حضرت بود وچون نسيم سحرگه وزيد ، خوابش برد . أمير المؤمنان عليه السّلام ( وارد مسجد شد ) وبا پاى خود أو را جنبش داد وفرمود : « نماز ! »
پس برخاست وآن حضرت را ضربت زد . -