أسماء الشّهداء الّذين ذكروا في ناسخ التّواريخ « 1 »
هامش
( 1 ) - مكشوف باد كه : آنچه من بنده به اجتهاد خويش از مصنفات أهل سنت وجماعت ومؤلفات علماى اماميه اثنا عشريه فحص كردهام واستوار داشتهام ( 1 ) ، شهداى يوم عاشورا افزون از هفتاد ودو تن بودهاند وعلماى اخبار به اختلاف سخن كردهاند ومسعودى چنانكه بدان أشارت شد ، شمار شهداى روز عاشورا را هزار تن دانسته . واينكه در السنة وأفواه معروف به هفتاد ودو تن آمده ، اين عدد شمارهء آنانند كه از مدينه در ركاب حسين عليه السّلام كوچ دادند وملازمت ركاب داشتند ؛ لكن در عرض راه ومدتي كه در مكة أقامت داشتند ، جماعتى كثير ملازمت حضرتش را اختيار كردند وگاهى كه حل بيعت فرمود ، جماعتى بپراكندند وگروهى بپاييدند ودر شب عاشورا ، سى تن از سپاه ابن سعد به لشكرگاه آن حضرت درآمدند .
لاجرم واجب نمىكند كه ما شهدا را افزون از هفتاد ودو تن كه از مدينه ملازمت ركاب داشتند ، ندانيم .
اكنون بر سر سخن رويم ونام آنان را كه فاضل مجلسي ( عليه الرّحمه ) ياد نفرموده است ، فراياد آريم ونام راوي را با اسناد بازنماييم وتاكنون چند كه از شهدا بازنمودهايم ، بيش وكم پنج تن بر آنچه فاضل مجلسي نگاشته ، افزودهايم : نخست : على پسر حر بن يزيد رياحى ، دوم : مصعب برادر حر ، سه : ديگر پسر مسلم بن عوسجة ، چهارم : يحيى بن كثير ، پنجم : عبد الرحمان بن عروه . وسند هريك در جاى خود مرقوم افتاد .
هماكنون جماعتى از شهدا را كه نيز در بحار الأنوار وبعضي از كتب مذكور نيست ، رقم مىشود .
نخستين ، زياد مصاهر الكندي است . عبد اللّه بن محمد رضا الحسيني در جلد دويم جلاء العيون از مؤلفات خود مىنويسد كه : بعد از مالك بن انس ، زياد مصاهر الكندي بر لشكر ابن سعد حمله كرد ونه تن از آن گروه را با تيغ بگذرانيد ، آنگاه مقتول گشت .
وديگر إبراهيم بن الحسين . ( 2 ) [ . . . ]
از پس أو ، به روايت أبى مخنف ، علي بن مظاهر الأسدي - چنانكه در شرح شافيه نيز مسطور است - به ميدان آمد ( 3 ) [ . . . ]
وديگر ، المعلى بن العلى ، چنانكه در شرح شافيه مسطور است وأبى مخنف روايت مىكند ( 4 ) [ . . . ]
از پس أو طرماح بن عدي ( 5 ) [ . . . ]
در شرح شافيه مسطور است كه : محمد بن مطاع خويشتن را ساختهء جهاد ساخت واز امام عليه السّلام رخصت مبارزت يافته ، به ميدان شتافت وسى تن از سپاه ابن سعد را با تيغ وتير تباه ساخت . آنگاه به دست -