نكته وجود دارد كه اكنون به شرح آن مىپردازيم :
( 57924 - 57901 ) 1 - در اين عبارات راه ورسم نوشتن وصيتنامه وكيفيت وقف ، وترتيب وقفنامه بطور كامل بيان شده است .
( 57938 - 57926 ) 2 - اين كه در بارهء تصرفات وصى خود امام حسن مىفرمايد : خود بطور شايسته از آن مصرف كند مراد آن است كه در آنچه خرج زندگى خود مىكند حدّ اعتدال وميانهروى را كه خداوند اجازه داده ، رعايت كند نه اسراف وتبذير به عمل آورد ونه بخل وپستى به خرج دهد ، واين كه مىگويد : در معروف انفاق كند منظور راههاى درست وشناخته شده در دين است نه مواردى كه شرع مقدس اجازه نمىدهد .
( 57986 - 57939 ) 3 - جملهء : اگر براي حسن پيش آمدى رخ داد كناية از فرا رسيدن مرگ است واژهء امر در قام الامر به دو معناست :
الف - مراد دستور وفرمانش باشد يعنى امرش را در موارد خود اجرا كند .
ب - مراد جنس أمور يعنى كارهايى باشد كه حضرت أو را امر به تصرف در آنها كرده است .
4 - ضمير « ها » در بعده به امام حسن ودر أصدره به كلمهء امر كه قيام به آن مىكند برمىگردد وضمير در مصدره دو وجه دارد .
الف - أول اين كه مرجعش حسن ( ع ) باشد يعنى امام حسين امر وى را چنان اجرا كند كه امام حسن اجرا مىكرد ، ودر مال وى چنان قضاوت كند كه أو مىكرد مصدر در اين عبارت به معناى اصدار است چنان كه در آيهء قرآن نبات كه ثلاثي مجرد است به معناى انبات ( روياندن ) كه مزيد است آمده :
« وَاللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً »
« 7 » ونيز ممكن است كه مصدر را به معناى محل اجرا بگيريم
هامش
( 7 ) سوره نوح ( 71 ) آية ( 16 ) يعنى : خدا شما را از زمين رويانيد ، رويانيدنى .