در راه خداست . آنچه كه از اموالم صدقه بودنش را نوشتم امرى است واجب وقطعي ، خواه من زنده باشم يا مرده بايد در راه رضاى خدا انفاق شود ونيز به خويشاوندانم از بني هاشم وبني المطلب ومستحقان دور ونزديك داده شود ، وفرزندم حسن ( ع ) به اين امر قيام كند خود بطور شايسته از آن مصرف كند وآنچه را كه صلاح بداند در مواردى كه رضاى خدا باشد خرج وصرف كند واگر بخواهد براي اداى دين قسمتى از أموال را بفروشد مانعى نيست ، ونيز مىتواند آن را به عنوان ملك خودش بفروشد ، وبطور كلى تصدى ثروتهاى فرزندان علي ( ع ) بر عهدهء حسن بن علي ( ع ) است وچنانچه خانهء حسن ( ع ) محل مصرف صدقات نبود وخواست آنها را بفروشد مانعى ندارد واگر فروخت قيمتش را بر سه قسم تقسيم كند بخشي را در راه خدا صرف كند وقسمتى را در ميان بني هاشم وفرزندان مطلب بخش كند ويك سوم را هم ميان أولاد أبو طالب خدا پسندانه تقسيم كند ، واگر براي حسن پيشامدى شد وحسين ( ع ) زنده بود كارها به عهدهء وى خواهد بود وأو چنان كه حسن را دستور دادم انجام دهد وبراي اوست آنچه را براي حسن نوشتم وبر عهدهء اوست آنچه بر عهده حسن مىباشد وبعد به اين جمله متن مىرسد . وانّ الذي لبنى فاطمه . . . وتشريفا لوصلته ( كه ترجمهاش گذشت )
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 703
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٧٠٣