يعنى امام حسين امر أو را در مواردى اجرا كند كه امام حسن اجرا مىكرد .
ب - احتمال دوم آن كه مرجع ضمير مطلبي باشد كه حضرت به آن وصيت فرموده است ومعنايش اين است حسين هر چيزى را به جايش بگذارد .
( 58007 - 57987 ) 5 - اين كه ، فرمود : أصل مال را به حال خود بگذارد ، كناية از آن است كه آن را به وسيلهء بخشش به ديگران يا فروختن ووجوه ديگر تمليكات از وقف خارج نكند .
( 58020 - 58008 ) 6 - فرمود از نخلهاى نورس اين روستاها هيچ نهالى را نفروشد تا اين كه زمينها از بسيارى درختها شكل بگيرد ، دو حكمت در اين عبارت نهفته است :
الف - ممكن است كه روزى قبل از آن كه زمين از جهت روييدن درختهاى كامل شكل بگيرد ، برخى درختها ونهالهايش خشك شود كه لازم باشد جاى آن را درخت ديگرى بگيرد بنا بر اين تا وقتي كه زمين درختهايش بزرگ وكامل نشده كه ديگر نيازى به جانشين ندارد ونبايد نهالها را بفروشند .
ب - درخت خرما پيش از آن كه زمينش از درختان ونهالها شكل بگيرد ريشههايش در زمين سخت ومحكم نشده واگر نهالى كه از پاى نخل جوشيده ، از زير كنده شود ، درخت ضعيف مىشود وممكن است از ميوه دادن بيفتد ، اما وقتي كه ريشهاش در زمين محكم شد كندن قلمهء آن ضرر زيادى ندارد واين در هنگامى است كه زمين با روييدن درختها شكل بگيرد وكامل شود ، ويا چنان كه مرحوم سيد رضى شرح وتفسير كرده ، وقتي است كه تشخيص زمين بر بيننده از بسيارى درختها مشكل شود .
( 58055 - 58021 ) 7 - نكتهء هفتم در بارهء كنيزانى كه با آنها همبستر شده است وآنان در آن هنگام هفده تن بودند ، دستور مىدهد : آن كه نه فرزند دارد ونه آبستن مىباشد ، در راه خدا آزاد ، وكسى را بر وى حقي نيست وآن كه داراى فرزند ويا آبستن باشد از بابت سهم الإرث فرزندش آزاد است واگر با زنده بودن مادر ، فرزندش
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 706
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٧٠٦