( 2007 ) 7 - نامهء ديگر حضرت به معاوية :
: أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ أَتَتْنِي مِنْكَ مَوْعِظَةٌ مُوَصَّلَةٌ وَرِسَالَةٌ مُحَبَّرَةٌ - نَمَّقْتَهَا بِضَلَالِكَ وَأَمْضَيْتَهَا بِسُوءِ رَأْيِكَ - وَكِتَابُ امْرِئٍ لَيْسَ لَهُ بَصَرٌ يَهْدِيهِ - وَلَا قَائِدٌ يُرْشِدُهُ قَدْ دَعَاهُ الْهَوَى فَأَجَابَهُ - وَقَادَهُ الضَّلَالُ فَاتَّبَعَهُ - فَهَجَرَ لَاغِطاً وَضَلَّ خَابِطاً وَمِنْ هَذَا الْكِتَابِ لِأَنَّهَا بَيْعَةٌ وَاحِدَةٌ لَا يُثَنَّى فِيهَا النَّظَرُ - وَلَا يُسْتَأْنَفُ فِيهَا الْخِيَارُ - الْخَارِجُ مِنْهَا طَاعِنٌ وَالْمُرَوِّي فِيهَا مُدَاهِنٌ ( 56143 - 56083 )
[ لغات ]
( محبّره ) : آرايش يافته ( تنميق ) : زينت دادن نامه ( هجر يهجر هجرا ) : موقعى كه شخصي هذيان بگويد ، يا در سخن گفتن به فحش وناسزا پردازد .
( لغط ) : صدا وهياهو ( خبط ) : در أصل ، حركت نامنظم ، وخبط عشواء ، به شتر مادهاى گفته مىشود كه بيناييش ضعيف باشد .
( مروّى ) : فكر كننده ( مداهنه ) : ظاهر سازى ، خود را به كارى راضى نشان دهد ودر حقيقت مخالف باشد .
[ ترجمه ]
« پس از حمد خدا ونعت پيامبر ، اندرزهاى پى در پى تو ، به همراه نامهء تزيين شدهات كه با گمراهيهاى خويش مزين كرده وبا سوء رأيت امضاء كردهاى ، به من رسيد .
اين نامه از مردى است كه ديدهء بصيرت ندارد تا باعث هدايتش شود وراهنمايى ندارد ، تا ارشادش كند ، هواي نفس أو را به سوى خود فراخوانده وأو