( 2006 ) 6 - از نامههاى حضرت به معاوية :
إِنَّهُ بَايَعَنِي الْقَوْمُ الَّذِينَ بَايَعُوا ؟ أَبَا بَكْرٍ ؟ وَ ؟ عُمَرَ ؟ وَ ؟ عُثْمَانَ ؟ - عَلَى مَا بَايَعُوهُمْ عَلَيْهِ - فَلَمْ يَكُنْ لِلشَّاهِدِ أَنْ يَخْتَارَ - وَلَا لِلْغَائِبِ أَنْ يَرُدَّ - وَإِنَّمَا الشُّورَى لِلْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ - فَإِنِ اجْتَمَعُوا عَلَى رَجُلٍ وَسَمَّوْهُ إِمَاماً كَانَ ذَلِكَ لِلَّهِ رِضًا - فَإِنْ خَرَجَ عَنْ أَمْرِهِمْ خَارِجٌ - بِطَعْنٍ أَوْ بِدْعَةٍ رَدُّوهُ إِلَى مَا خَرَجَ مِنْهُ - فَإِنْ أَبَى قَاتَلُوهُ عَلَى اتِّبَاعِهِ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ - وَوَلَّاهُ اللَّهُ مَا تَوَلَّى - وَلَعَمْرِي يَا ؟ مُعَاوِيَةُ ؟ لَئِنْ نَظَرْتَ بِعَقْلِكَ دُونَ هَوَاكَ - لَتَجِدَنِّي أَبْرَأَ النَّاسِ مِنْ دَمِ ؟ عُثْمَانَ ؟ - وَلَتَعْلَمَنَّ أَنِّي كُنْتُ فِي عُزْلَةٍ عَنْهُ - إِلَّا أَنْ تَتَجَنَّى فَتَجَنَّ مَا بَدَا لَكَ وَالسَّلَامُ ( 56075 - 55977 )
[ لغات ]
( عزله ) : اسم مصدر از اعتزال است .
( تجنّى ) : آن است كه بر كسى گناهى ببندند كه آن را انجام نداده است .
[ ترجمه ]
« همان مردمى كه با أبو بكر وعمر وعثمان بيعت كردند ، با همان قيد وشرطها با من بيعت كردند ، بنا بر اين نه ، آن كه حاضر بود اختيار فسخ دارد ونه آن كه غايب بود ، اجازهء ردّ كردن . شورا ، تنها از آن مهاجران وأنصار است ، اگر ايشان بطور اتفاق كسى را امام دانستند خداوند از اين امر راضى وخشنود است واگر كسى از فرمان آنان با زور سر نيزه يا از روى بدعت خارج شود أو را به جاى خود مىنشانند ، پس اگر سرپيچى كند با أو نبرد مىكنند ، چرا كه از غير طريق أهل ايمان پيروى كرده ، وخدا أو را در بيراهه رها مىكند .