بيش از قدر حاجت در خود جاى دهند ومنظور از طىّ فضول الخواصر ، ترك همين زيادى از قدر حاجت است .
( 55323 - 55319 )
لا يجتمع عزيمة ووليمه ،
عزيمه ، ارادهء قطعي براي انجام دادن كارى است ، پس از آن كه انسان آن را برگزيده باشد ، ودر اين جا منظور اراده بر به دست آوردن فضيلتها مىباشد ، واژهء وليمه كه غذاى عروسى است كناية از آرامش زندگى است زيرا لازمهء وليمه آسايش وآرامش است ، معناى عبارت اين است كه توجه بر به دست آوردن فضيلتها وأمور با ارزش با خوش گذرانى وآرامش زندگى ورفق ومدارا سازش ندارد زيرا تحصيل فضايل وتصميم بر آن مستلزم مشقتهاى نفساني ورياضتها ورنجهاى جسماني است كه با راحت وآسايش منافاة دارد ، ونزديك به اين معناست گفتار خداوند متعال كه مىفرمايد :
« لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ
« 5 » » ( 55333 - 55324 ) واين معنا را با جملهء بعد تأكيد مىفرمايد : ما انقض النوم لعزائم اليوم ، يعنى انسان گاهى در روز تصميم مىگيرد كه شب سير كند تا زودتر به منزل برسد اما شب كه فرا مىرسد خواب أو را فرا مىگيرد تا صبح مىشود ، وبه اين طريق تصميمش بر هم مىخورد ، اين را امام ( ع ) مثل آورده است براي كسى كه ابتدأ بر كارهاى بزرگ تصميم مىگيرد ولى بعد سنگينى وآسايش ورفاه أو را عارض مىشود واز عزم واراده خود منصرف مىشود ، مراد امام اين است كه شما با اين راحتطلبى ودورى از رنج وزحمت نمىتوانيد ارادهء خود را بر تحصيل سعادت دنيا وآخرت عملي كنيد ، وقريب به همين معناست ، عبارت بعد : وامحى الظلم لتذاكير الهمم ، توضيح سخن اين كه همت آدمي گاهى وى را وأدار مىكند كه براي به دست آوردن
هامش
( 5 ) سوره آل عمران ( 3 ) قسمتى از آية ( 91 ) ، يعنى : هرگز به نيكى نخواهيد رسيد مگر آن كه از چيزهايى كه دوست داريد انفاق كنيد .