تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 325

مساهمون:

ص٣٢٥
نيكوكاران باز مىدارد ، همچنان كه سنگينى محموله‌هاى بزرگ حيوان را از سرعت در راه رفتن باز مىدارد كلمات ألقوا واذمّه ، را به اين سبب استعاره آورده كه بيشتر كار دست مىباشد لذا از كلمهء دست براي ترشيح آن استفاده كرده وعبارت : من أيديكم را بيان فرموده است حاصل معنا آن است كه امام ( ع ) مردم زمان خود را امر فرموده است كه انديشه‌هاى تباهىآور را ترك كنند ودنبال هواهاى نفساني نروند وبراي اين كه آنان را بيشتر از اين كارها باز دارد ، سرانجام شوم آن را كه تحمّل بارهاى سنگين وطاقت فرساى گناهان است به آنان خاطر نشان ساخته وسپس به منظور اين كه متفرق شدن وجدايى از مقام رهبرى نيز از جملهء انديشه‌هاى ناروا مىباشد به آنان گوشزد مىفرمايد كه وى را رها نكنند واز پيرامونش پراكنده نشوند . ( 42022 - 41991 )

فتذمّوا غبّ فعالكم ،

اين جمله عاقبت نامطلوب جدايى از رهبر را مىفهماند كه در نتيجة دشمن بر آنان مسلط مىشود ، عزّتشان مبدل به ذلّت وآسايش ونعمتشان به رنج وفقر تبديل خواهد شد وآن موقع است كه به زشتى انديشه‌هاى خود پى برده وبه نكوهش كارهاى گذشتهء خود خواهند پرداخت وبه دنبال نهى آنان از انديشه‌هاى زشت ومنع آنها از پراكندگى ودور شدن از امام خود وبيان قسمتى از نتيجه‌هاى سوء آن ايشان را از فرو رفتن در فتنه‌اى كه به اين علت در انتظار آنهاست بر حذر داشته ومىفرمايد : خودتان را بىباكانه در آتش آشوب وفتنه‌اى كه در اثر جدايى از رهبر ، جلو رويتان قرار گرفته است نياندازيد . نكته‌هاى بلاغى كه در اين قسمت از سخنان حضرت مىباشد از اين قرار است : واژهء نار استعاره از جنگها ، كشتارها وستمگريهايى مىباشد كه از خواص فتنه وآشوب است ومانند آتش باعث آزار واذيت است ، صفت اقتحام كه به معناى يورش بردن است براي مخالفت با آن حضرت وجدايى از وى ذكر