اشاره كرده وفرموده است : از ميان جامعهء اسلامى كساني را در رأس كارهاى اجتماعي بگذار كه أهل تجربه وبا حيا واز خانوادههاى درستكار وپيشقدم در اسلام بوده باشند به دليل آن كه اينها داراى كريمترين اخلاق وبا ارزشترين آبرو هستند ، به طمع مال ومنال كار نمىكنند وعاقبت انديشترين افراد مىباشند وبر خلاف آنچه گفته شده مهمترين امرى كه باعث فساد وتباهى جامعه مىشود آن است كه كارها به دست كودك صفتان پست وبىتجربه افتد ، زيرا همهء أمور بر عكس خواهد شد ونظام به هم پيوستهء اجتماعي از هم گسيخته وجهان را ظلم وفساد فرا خواهد گرفت وبعد به موقيتهايى اشاره مىفرمايد كه براي مردم دنيا در نتيجهء خلافكاريهاى مذكور پيش خواهد آمد .
( 41928 - 41918 ) 1 - در آن هنگام شمشير زدن وتحمل ضربات آن براي مؤمن از به دست آوردن يك درهم از راه حلال آسانتر خواهد بود ، زيرا اختلافها وسپردن كارها به نااهلان نظم جامعه را بر هم مىزند ، حلال وحرام به هم آميخته مىشود وبلكه راههاى در آمد حرام بيشتر از حلال مىشود .
( 41936 - 41929 ) 2 - در آن موقع ، اجر وپاداش مستمندى كه طرف بخشش واقع مىشود ، از اجر وثواب بخشنده بيشتر است ، به دو دليل :
الف - بسيارى از عطا كنندگان ، آنچه كه به مستحقان مىبخشند ، يا از راه حرام به دست آوردهاند ويا اين كه به قصد ريا وخودنمايى وهواي نفس وبه خاطر بهرهكشى واغراض دنيوي ويا ترس از شترى كه از ناحيهء شخص مستمند ، يا زيردست احتمال مىدهند ، انجام مىدهند وبه اين دليل اجر وپاداشى ندارند ، اما شخص فقير ومستحق به نيت وقصد أو كار ندارد وشرعا موظف نيست كه از منشأ در آمد وى تحقيق به عمل آورد وهمين كه به منظور رفع نياز وامرار معاش خود مىگيرد مأجور ومثاب مىباشد .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 321
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٣٢١