خبر مبتداى محذوف يعنى هم مىباشد ، وشبيه اين عبارت در سخنان امام ( ع ) أول خطبهء 226 كه در هنگام غسل پيامبر أكرم خطاب به آن حضرت گفت نيز وجود داشت ومرجع ضمير هم در اين عبارت اولياى خداست كه در زمانهاى بعد از زندگانى امام ( ع ) به دنيا آمدهاند ومفسّران شيعه مىگويند حضرت از اين كلمه ، أولاد معصومش را اراده فرموده است كه پيشوايان جامعه بودند :
( 41910 - 41896 )
أسمائهم في السماء معروفه ،
اين جمله اشاره به مقام ومرتبهء والاي آنها در پيشگاه حق تعالى ، وقرار داشتن أسامي وصفات آنان در ديوان صديقان مىباشد ، اما در روى زمين وميان أهل دنيا كه خيال مىكنند كمال وسعادتى جز در اين جهان مادة وجود ندارد ، ناشناخته ماندهاند ، معمولا از چهرهء أهل صلاح ومؤمنان صديق دورى از دنيا وأمور مادي ، ظاهر است ، از اين رو با أهل دنيا آميزش ندارند واين امر ، باعث مىشود كه گمنام به سر برده وشناخته نشوند ، ودر جملهء بعد هشدار داده است كه بر اثر بدانديشى ونداشتن وحدت كلمه در آينده با وضع وحالات بدى روبرو خواهند شد ودنيا را به فساد وتباهى خواهند كشيد وآن عبارت از مسئوليت دادن به بىتجربهها وافراد پست مىباشد كه در نتيجة هر چه دنيا به آنان رو آورد مايهء عقب ماندگى شده وبه هر سبب ووسيلهاى متوسل مىشوند از آنان قطع وكنده شود ، ( 41917 - 41911 ) واژهء وصل در اين سخن امام ( ع ) : جمع وصله است ومنظور از آن نظامهاى اجتماعي است كه به واسطهء وجود رسول أكرم ومديريّت آن حضرت در أمور زندگى ومعاد ، مايهء سعادت دنيا وآخرت آنان بود .
از جملهء أموري كه در ايجاد روابط حسنه اهميت دارد وسبب صلاح عالم وأهل آن مىباشد ، آن است كه اشخاص با شرافت وبزرگوار ، كارهاى اجتماعي را به دست گيرند ، چنان كه در عهدنامهء مالك اشتر نيز به اين معنا