نكنند ، زيرا چنين ملاحظه كاريهايى مايهء بروز باطل وفساد در جامعه خواهد شد .
( 51612 - 51600 )
فانّى لست . . . . منّى ،
حضرت در اين عبارت كه تواضع فرموده وخود را جايز الخطا ونيازمند به كمك پروردگار دانسته يارانش را بيش از پيش به همراهى ونزديك شدن به خود وأدار كرده است .
( 51623 - 51613 )
الّا ان يكفى اللَّه من نفسي ،
منظور از « نفسي » آن خصوصيّت نفساني است كه آدمي را به كارهاى زشت وبد ، وا مىدارد وامام از خدا مىخواهد كه أو را از شرّ آن حفظ فرمايد زيرا أو را براي اين امر از خود نيرومندتر مىداند ، ودر اين گفتار ، عصمت وپاكى خود را در مقابل گناهان ، از ناحيهء پروردگار متعال مىبيند .
( 51640 - 51624 )
فانّما انا وأنتم . . . ،
در اين عبارت تمام ياران را توجه مىدهد كه بايد همهء ما در مقابل فرمان أو تسليم ودر پيشگاه عظمت أو كمال ذلّت را داشته باشيم ، زيرا به دليل اين كه تمام نفوس وخواستهها وخاطرههاى آن از طرف اوست وأو مبدأ وسرچشمه فيضها واستعدادهاست ، لذا أو مالك تمام آنها مىباشد .
( 51658 - 51641 )
آخرين سخن امام ( ع ) در اين خطبه : وأخرجنا ممّا كنّا فيه ،
خدا ما را از آن بيرون برده است ، يعنى از گمراهى دوران جاهليت پيش از اسلام ودورى از درك حقيقت ونيافتن راهى كه درست وصحيح بوده است ، معناى راه يافتن به سوى خرا وآگاهى در أمور دنيوي ، واين ويژگى تنها با بعثت پيامبر أكرم اسلام وپيشرفت نبوّت أو برقار شد توفيق از خداوند است .