لِقُلُوبِ الْفُقَهَاءِ - وَمَحَاجَّ لِطُرُقِ الصُّلَحَاءِ وَدَوَاءً لَيْسَ بَعْدَهُ دَاءٌ - وَنُوراً لَيْسَ مَعَهُ ظُلْمَةٌ وَحَبْلًا وَثِيقاً عُرْوَتُهُ - وَمَعْقِلًا مَنِيعاً ذِرْوَتُهُ وَعِزّاً لِمَنْ تَوَلَّاهُ - وَسِلْماً لِمَنْ دَخَلَهُ وَهُدًى لِمَنِ ائْتَمَّ بِهِ - وَعُذْراً لِمَنِ انْتَحَلَهُ وَبُرْهَاناً لِمَنْ تَكَلَّمَ بِهِ - وَشَاهِداً لِمَنْ خَاصَمَ بِهِ وَفَلْجاً لِمَنْ حَاجَّ بِهِ - وَحَامِلًا لِمَنْ حَمَلَهُ وَمَطِيَّةً لِمَنْ أَعْمَلَهُ - وَآيَةً لِمَنْ تَوَسَّمَ وَجُنَّةً لِمَنِ اسْتَلْأَمَ - وَعِلْماً لِمَنْ وَعَى وَحَدِيثاً لِمَنْ رَوَى وَحُكْماً لِمَنْ قَضَى ( 48520 - 47814 )
[ لغات ]
( عجيج ) : فرياد ( جأش ) : دل ( الشّمس غربت ) : خورشيد ناپديد شد ( تحدّبت ) : مهربانى ومحبّت كرد ( عبّدوا ) : خوار كردند ( أتاق الحياض ) : حوضها را پر كرد ( وعوثة ) : زمين هموار كه راه رفتن در آن دشوار است مانند زمينهاى شنزار ( وضح ) : سپيدى ( عصل ) : كژى ( سنخ ) : أصل ، ريشه ( بحبوحة الدّار ) : ميان ، وسط خانه ( محاجّ ) : جمع محجّه ، جادّه ، ميانه راه ( فلج ) : پيروزى ( استلأم ) : جامه جنگ يعنى زره پوشيد .
( نينان ) : جمع نون به معناى ما هي بزرگ ( اوار ) : گرمى آتش ( إنصابها ) : رنج دادن آن ( رذاذ : باران ريز ( محادّ ) : دشمن سر سخت ( مواتح ) : آبكشها ( عوج ) : با فتح عين هر چه داراى ساق باشد ومانند نخل بر پاى ايستد ، وبه كسر عين هر چه خلاف اين باشد مانند راه ( ساخ ) : فرو رفت ( أزف ) : نزديك شد ( غيطان ) : زمينهاى هموار ( معقل ) : پناهگاه ( متوسّم ) : زيرك
[ ترجمه ]
« خداوند ناله وفرياد حيوانهاى وحشى را در بيابانها ، وگناهان بندگان را در خلوتها ، وآمد ورفت ماهيها را در ژرفاى درياها ، وتلاطم أمواج آب را بر اثر تند بادها مىداند ، وگواهى مىدهم كه محمّد ( ص ) برگزيده خدا وآورنده