تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 784

مساهمون:

ص٧٨٤
حنّى همراه است ، عطا به ثروتش زيانى وارد نمىكند ، وبخشش از دارايى أو نمىكاهد ، ودرخواست كنندگان نعمتهايش را تمام نمىكنند ، وعطا يافتگان خزاين أو را به پايان نمىرسانند ، وتوجّه به كسى أو را از توجّه به ديگرى باز نمىدارد ، وآوازى أو را از شنيدن آواز ديگر مشغول نمىرساند ، وبخشش نعمتي وى را از گرفتن نعمتي ديگر مانع نمىشود ، وخشم ، أو را از رحمت باز نمىدارد ، ورحمت أو را از عذاب غافل نمىگرداند ، پنهان بودنش ( از ديده‌ها ) آشكار بودنش را ( به سبب ظهور آثار ) مانع نيست ، هم نزديك است وهم دور ، هم بالاست وهم پايين ، در عين اين كه آشكار است پنهان است ، ودر عين اين كه پنهان است آشكار است ، جزا مىدهد وجزا داده نمىشود ، آفريدگان را به وسيله تفكّر وانديشه نيافريده ، ودرمانده نشده تا از آنها طلب يارى كند . اى بندگان خدا ! شما را به تقوا وپرهيزگارى سفارش مىكنم ، زيرا تقوا زمام انسان ، وقوام سعادت اوست ، پس به رشته‌هاى محكم آن چنگ زنيد وبه حقايق آن تمسّك جوييد ، تا شما را به سر منزل رفاه وآسايش وجايگاههاى پر وسعت وفراخ ودژهاى ايمنى وسراهاى عزّت وارجمندى برساند ، در روزى كه چشمها يكسره خيره مىشود ، وهمه جا را تاريكى فرا مىگيرد ، ورمه‌هاى شتران آبستن ده ماهه ( بهترين مال ومنال ) فراموش مىگردد ، ودر صور دميده مىشود ، در اين هنگام هر جانى از كالبد خود بيرون مىرود ، وهر زبانى لآل مىگردد وكوههاى سر برافراشته پست وسنگهاى محكم خرد ونرم مىشود ، زمينهاى سخت همچون سرابى لرزان ، وجاهاى مسكون صاف وهموار وبىنام ونشان مىگردد ، پس نه شفيعي وجود دارد كه شفاعت كند ، ونه خويشى هست كه سختى را دور گرداند ، ونه پوزش سود مىبخشد . »

[ شرح ]

( 47326 - 47250 ) امام ( ع ) به مناسبت آثاري كه خداوند از قدرت وسلطنت خود ظاهر فرموده ، وآنچه را از ملكوت آسمانها وزمين به ما نشان داده ، ونظام اكملى كه در عوالم وجود برقرار كرده أو را سپاس گفته است ، آثار قدرت ونظام اكملى كه چشم خرد