خدا ( ص ) را مانند كنيزى كه خريدارى شده باشد به همراه خود مىكشاندند ، طلحه وزبير زنان خويش را در خانههاى خود مستور نگه داشته ، وحرم رسول خدا ( ص ) را از پشت پرده بيرون آورده ، در برابر ديدگان خود وديگران قرار دادند ، اينها با سپاهى بدان سو رفتهاند كه هيچ يك از آنها نيست مگر اين كه فرمان مرا گردن نهاده ، وبا رغبت وبىهيچ اكراه واجبارى بيعت مرا پذيرفته است ، اينها به فرماندار من در آن جا وكارگزاران بيت المال مسلمانان ومردم اين شهر يورش برده گروهى را به زندان انداخته وكشتند وبرخى را با حيله ونيرنگ از پاى در آوردند ، به خدا سوگند اگر تنها به يك تن از مسلمانان دست يافته وبي آن كه گناهى كرده باشد از روى عمد أو را كشته بودند ، كشتن همه آنان براي من روا بود ، زيرا اينها حضور داشتند ، وجلو اين كار زشت را نگرفتند وبا زبان ودست از آن مسلمان دفاع نكردند ، بگذريم از اين كه آنها گروهى از مسلمانان را به اندازه شمار خودشان كه وارد آن شهر شدند كشتهاند . »
[ شرح ]
( 36350 - 36318 ) أمير مؤمنان ( ع ) در اين بخش از خطبه عذر خود را در جنگ با أصحاب جمل بيان كرده وسه گناه بزرگ آنها را كه موجب جواز قتل وجنگ با آنهاست بر شمرده است :
1 - حرم پيامبر خدا ( ص ) وپردهنشين خانه أو را مانند كنيزكان در هنگام خريد وفروش ، به همراه خود كشانده وزنان خويش را در پرده نگه داشته ومحافظت مىكنند ، ضمير تثنيه در فعل حبسا براي طلحه وزبير است ، وجه تشبيه ، از ميان بردن وكاهش يافتن حرمت رسول خدا ( ص ) به سبب بيرون آوردن أو از خانه است ، واين عمل ، جسارت وگستاخى به پيامبر خداست ( ص ) .
عكرمة از ابن عبّاس نقل كرده است كه روزى پيامبر أكرم ( ص ) به زنانش كه همگى نزد أو گرد آمده بودند فرمود : « كاش مىدانستم كدام يك از شما دارنده آن شتر پر مو است كه سگان حوأب بر أو بانگ زنند ، ومردم بسيارى از راست