وَلَا حِدَابُ أَرْضٍ - يُذَعْذِعُهُمُ اللَّهُ فِي بُطُونِ أَوْدِيَتِهِ - ثُمَّ يَسْلُكُهُمْ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ - يَأْخُذُ بِهِمْ مِنْ قَوْمٍ حُقُوقَ قَوْمٍ - وَيُمَكِّنُ لِقَوْمٍ فِي دِيَارِ قَوْمٍ - وَايْمُ اللَّهِ لَيَذُوبَنَّ مَا فِي أَيْدِيهِمْ بَعْدَ الْعُلُوِّ وَالتَّمْكِينِ - كَمَا تَذُوبُ الْأَلْيَةُ عَلَى النَّارِ أَيُّهَا النَّاسُ لَوْ لَمْ تَتَخَاذَلُوا عَنْ نَصْرِ الْحَقِّ - وَلَمْ تَهِنُوا عَنْ تَوْهِينِ الْبَاطِلِ - لَمْ يَطْمَعْ فِيكُمْ مَنْ لَيْسَ مِثْلَكُمْ - وَلَمْ يَقْوَ مَنْ قَوِيَ عَلَيْكُمْ - لَكِنَّكُمْ تِهْتُمْ مَتَاهَ ؟ بَنِي إِسْرَائِيلَ ؟ - وَلَعَمْرِي لَيُضَعَّفَنَّ لَكُمُ التِّيهُ مِنْ بَعْدِي أَضْعَافاً - بِمَا خَلَّفْتُمُ الْحَقَّ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ - وَقَطَعْتُمُ الْأَدْنَى وَوَصَلْتُمُ الْأَبْعَدَ - وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِنِ اتَّبَعْتُمُ الدَّاعِيَ لَكُمْ - سَلَكَ بِكُمْ مِنْهَاجَ ؟ الرَّسُولِ ؟
وَكُفِيتُمْ مَئُونَةَ الِاعْتِسَافِ - وَنَبَذْتُمُ الثِّقْلَ الْفَادِحَ عَنِ الْأَعْنَاقِ ( 35529 - 35354 )
[ لغات ]
( قزع ) : پاره ابرهاى پراكنده ( قارّة ) : قرارگاه ( حداب ) : جمع حدب ، زمين بلند ( تهنوا ) : سست مىشويد ، توهين الباطل : خوار گردانيدن باطل ( فادح ) : سنگين ( مستثارهم ) : جاى جوش وخروش ابرها ( أكمة ) : تپّه ( ذعذعة ) : با هر دو ذال نقطهدار ، پراكندن
[ ترجمه ]
« پس از انس وهمدمى از يكديگر جدا گشتند ، واز أصل وريشه خود دور وپراكنده شدند ، برخى به شاخهاى آويختند وبه هر سو كه مايل گشت مايل شدند ، تا اين كه خداوند آنان را براي بدترين روزى كه بنى اميّه در پيش دارند مانند ابر پاييزى گرد خواهد آورد ، ومانند ابرهاى به هم پيوسته وانبوه ميان آنان سازش وهمبستگى برقرار مىسازد ، سپس درهايى بر روى آنها مىگشايد ، واز جايى كه برانگيخته مىشوند مانند سيل ميان دو باغ ( شهر مآرب ) سرازير مىشوند آن چنان كه هيچ پشته وتپّهاى به حال خود بر جاى نمىماند ، واين سيل را استوارى وپا برجايى كوه وبلنداى زمين از راه خود بر نمىگرداند ، خداوند آنان را در درون درّهها پراكنده ، وسپس مانند چشمه - سارها در زمين روان مىسازد ، وبه وسيله آنها حقوق گروهى را از گروه ديگر