از مفاسد است ، يكى ديگر از گناهان كبيره مىباشد وبا استفاده از أنواع نوشيدنيهايى كه مىتواند جانشين آن باشد ، مجال گستردهاى براي خوددارى از اقدام به اين گناه در اختيار است .
عبارت « وما احلّ لكم أكثر ممّا حرّم عليكم » يعنى : آنچه براي شما حلال شده بيشتر است از آنچه بر شما حرام گرديده نيز به همين معناست ، وچون به هر چه واجب يا مستحبّ يا مباح يا مكروه است مىتوان حلال گفت لذا آنچه براي انسان حلال وروا گرديده ، از حرام كه يكى از اقسام تكاليف است بيشتر ومجال آن وسيعتر مىباشد .
پس از آن كه امام ( ع ) مصلحت انسان را در ترك آنچه از آن نهى شده ، وبر أو حرام گرديده بيان كرده امر به ترك آنها فرموده است ، زيرا اگر انسان خود را بر سر يك راه خطرناكى ببيند كه در كنار آن راههاى امن بسيارى وجود دارد ، عقل بالضّروره حكم مىكند كه انسان راه خطرناك را پيش نگيرد وطريق امن را اختيار كند .
( 23776 - 23733 )
13 - امام ( ع ) هشدار مىدهد كه مردم رفتن به دنبال كسب روزى را بر اشتغال به اداى واجبات الهى ترجيح ندهند
زيرا گذشته از اين كه پرداختن به اداى واجبات سزاوارتر است ، خداوند روزى را براي انسان تضمين كرده ، وكوشش در راه آن در واقع نوعي تحصيل حاصل است ، سپس امام ( ع ) از اين كه مردم طلب روزى را بر اداى واجبات رجحان مىدهند ، به گونهاى كه شنوندگان را ملامتآميز است به سخنان خود ادامه داده سوگند ياد مىكند ، كه اين عمل نشانه اين است كه يقين آنها در باره اين كه خداوند روزى مردم را تعهّد وتضمين كرده متزلزل شده ودچار شكّ گشتهاند ، چنان كه در قرآن فرموده است :
« وَفِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَما تُوعَدُونَ
« 5 » » ومراد ، آسمان جود وسخاى بارى تعالى است ،
و
هامش
( 5 ) سوره الذّاريّات ( 51 ) آية ( 22 ) يعنى : وروزيتان وآنچه به شما وعده داده شده در آسمان ( به امر خدا ) مقدّر است .