مىدانيم كه پيامبر ( ص ) هر گاه در فردى استعداد درك اسرار شريعت را مىديد ، وبه أو اعتماد مىداشت ، مانند علي ( ع ) نه أبو هريره وامثالش ، آن رموز واسرار را به أو تعليم مىداد .
پس از آن كه امام ( ع ) تحقيق وكاوش در أمور غير مجاز را نهى فرمود ، راسخان در علم را مىستايد ، آنها كه در قرآن كريم از گفته ربّ حكيم مورد ستايش واقع شدهاند آنجا كه مىفرمايد :
لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ
« 3 » ؛ وباز مىفرمايد :
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ
« 4 » .
در تفسير معناى رسوخ در علم گفتهاند : راسخان در علم كساني هستند كه خداوند آنها را از دست اندازى به أموري كه غيب است واجازهء تحقيق در آنها نيست . بىنياز كرده است . آنها به تمام آنچه غيب ونهفته است ونمىدانند اقرار دارند ، وخداوند به دليل اقرار آنها بر عجز وناتوانى خويش از عدم دستيابى به آنچه در حيطهء علميشان نيست ، آنها را ستوده است ، وترك تعمق آنها را از چيزهايى كه مكلّف به بحث آنها نيستند ، رسوخ در علم دانسته است .
در اينجا لازم است كه به معناى سدد مضروبة وحجب الغيوب ؛ :
« درهاى بزرگ بسته وپردههاى غيب » اشاره شود ؛ لذا به بعضي از مكاشفات علماى صوفيّه كه بدانها نيز روايت سيد أنبياء ( ص ) اشاره دارد ، مىپردازيم .
هامش
( 3 ) سوره نساء ( 4 ) آية ( 162 ) : ولى راسخان در علم ومؤمنان به همه آنچه كه بر تو نزول يافته است ايمان دارند .
( 4 ) سوره آل عمران ( 3 ) آية ( 7 ) : راسخان در علم مىگويند ايمان داريم ( همه اينها ) چه بفهميم يا نفهميم از نزد خداست .