( دائبان ) : دو چيز كه در حركتشان كوشا باشند .
( عازّه ) : بر أو غلبه كرد .
( مناواة ) : دشمنى كردن .
[ ترجمه ]
« سپاس ذات مقدس خداوندى را سزاست كه بدون ديده شدن شناخته شده است وبدون آن كه انديشهاى به كار گيرد آفريدگار است وموجودات را بدون به كار افتادن فكر به وجود آورده است خداوندى كه هميشهء ايّام باقي وبر قرار بوده وهست ، پيش از آن كه از آسمان بر جدار وحجابهايى درهاى بزرگ وبسته وشبهاى تاريك ودرياهاى آرام خبر واثر مىباشد . كوه ودرّه وراههاى پر پيچ وخم وجود نداشت ، زمينى گسترده ، وخلق مورد اعتمادي پديدار نبود .
اوست كه نقش بديع وتازه جهان را بيافريد ، خلق كننده ووارث جهانيان ومعبود آفريدگان وروزى دهنده آنهاست ، خورشيد وماه به رضايت أو مىچرخند ، هر نوى را كهنه ، وهر دورى را نزديك مىسازد .
خداوند ، روزى همگان را تقسيم وآثار واعمال وتعداد نفوس را شمارش فرموده وحتى به نگاهى كه به خيانت افكنده شود وآنچه در سينهها مخفى مىدارند آگاه است . از آن هنگام كه در پشت پدران ورحم مادران استقرار داشتهاند تا هنگامى در دنيا مرگشان فرا رسد از تمام اين مراحل مطّلع وبا خبر است . وهم اوست پروردگارى كه در عين اين كه رحمتش ( بر دوستانش ) واسع وگسترده است ، نقمت وعذابش ( بر دشمنانش ) وسيع است ( در آن واحد دشمنش دچار عذاب ودوستش قرين ثواب است ) هر كه در مقام غلبهء بر أو بر آيد ، مغلوب گردد وهر كه در صدد مخالفتش باشد ، نابود شود ، وهر كه از أو دورى گزيند خوار ، وبر هر كس كه با أو بدشمنى برخيزد غالب است . ( در عوض ) هر كس بر أو توكّل كند ، كفايت وهر كه از أو چيزى درخواست نمايد ، عنايت فرمايد وهر كه به أو قرض دهد ( در آخرت ) أداء كند وهر كس أو را سپاسگزارى كند ، جز أو پاداش دهد .
اى بندگان خدا پيش از آن كه اعمال نيك وبد شما را در آخرت بسنجند وحساب نمايند ، خود را سنجيده وبحساب عملتان رسيدگى كنيد . وقبل از آنكه