كارها وقف راه خداى سبحان كرده است هر فرعى را به سوى اصلش باز مىگرداند ، چراغ تاريكيها ، برطرف كنندهء پردها ، كليد وباز كنندهء شبههها رفع كننده مشكلها وراهنماى بيابانهاست .
سخن مىگويد تا بفهماند وسكوت مىكند تا سالم ماند ( يعنى گفتار وخاموشى چنين شخصي از روى حكمت است ) خود را براي خدا وارسته كرد وخداوند وارستگى وى را مورد قبول قرار داد بنا بر اين أو از معادن آيين الهى وپايههاى استوار زمين اوست . عدل ودادگرى را بر خود لازم مىشمارد واوّلين نشانهء دادگرى وى اين است كه هواي نفس را از خود ، دور ساخته است . حق را چنان كه بايسته است توصيف ، وبدان عمل مىكند . هيچ خير ونيكيى را تا به نهايت نرساند رها نمىكند ، وهر كارى كه گمان خير در آن باشد ، بدنبالش مىرود ، زمام أمور خود را به دست كتاب خدا سپرده است ، بنا بر اين قرآن پيشوا وجلودار اوست پس هر كجا كه قرآن باز گشود . فرود مىآيد وهر جا كه قرآن منزل قرار دارد آن را بعنوان مسكن مىپذيرد . »
[ شرح ]
( 14472 - 14448 ) از جمله صفات پرهيز كاران كه موجب دوستى خداوند نسبت به آنها مىشود ، امام ( ع ) چهل صفت را بيان فرمودهاند . به يقين دانستهاى ، كه محبّت خداوند تعالى ، به لحاظ كمالات نفسانيى است كه از جهت نزديكى انسان بخداوند حاصل مىشود ، بدين توضيح كه انسان استعداد دريافت فيض وجود خداوند را پيدا كند ، بنا بر اين هر كس استعداد بيشترى داشته باشد ، در كسب فيض استحقاق بيشترى خواهد داشت ومحبّت خداوند هم نسبت به چنان شخصي فزونتر خواهد بود .
( 14485 - 14473 ) اوّلين صفت از أوصاف پرهيزگاران ، اين است كه خداوند شخص را در مبارزه بر عليه نفسش يارى كند يعنى پروردگار عالم به انسان نيرويى عنايت فرمايد كه عقلش بتواند نفس امّارهاش را مغلوب كند .