مقايسهء با شادمانى از ملاقاة حق وثوابهائى است كه خداوند ، در آخرت وعدهء بخشش آنها را داده است . چنان كه حق متعال در قرآن مجيد فرموده است : وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَراتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ « 2 » ( 14510 - 14509 ) هشتم : پرهيزگار ، أهل بصيرت است وبه حقيقت آسمانها وزمين وآنچه خداوند آفريده است . مىانديشد ، وبر آنها آگاهى مىيابد . يعنى بديده بصيرت در شگفتيهاى مصنوعات پروردگار مىنگرد وحق سبحانه وتعالى را در آنها مشاهده مىكند .
( 14513 - 14511 ) نهم : شخص متقى فراوان ياد پروردگار مىكند . بدين توضيح كه ، پرهيزكار همواره وتا بدان حد ياد خداوند را بر قلب وزبان دارد ، كه ملكه نفساني أو مىشود . وخداوند ، در ذكر وگفتارش متجلّى گرديده ، آينهء اسرار خدا مىشود . از درهاى بزرگ بهشت يكى مخصوص كساني است كه فراوان به ياد خداوند باشند .
( 14518 - 14514 ) دهم : پرهيزگاران از آب گواراى بهشت سيراب مىشوند : در اين فراز امام ( ع ) دانش وكمالات نفسانيى كه به شخص عارف افاضه مىشود ، به آب زلالى تشبيه كرده ، ولفظ « عذوبة » را براي آن استعاره آورده ، وآن گاه همين ، استعاره را با كلمه « ارتواء » به صورت استعارهء ترشيحيه در آورده است .
وما اين نوع استعاره را در خطبههاى گذشته بارها توضيح دادهايم .
( 14521 - 14519 ) يازدهم : رسيدن به كمال معنوي براي پرهيزگار سهل وآسان است . يعنى آنان كه گوى سبقت را در مسير حركت به سوى اللّه از ديگران ربودهاند ، از تاييدات خداوندى جدا نيستند ، وبه دليل همين شايستگى نفساني ، استعداد
هامش
( 2 ) سوره بقره ( 2 ) آيهء ( 152 ) : صبر كنندگان را بشارت ده آنها كه به هنگام گرفتار شدن به مصيبتى گويند : ما از آن خداييم وبه سوى أو باز مىگرديم . بر چنين كساني درود ورحمت پروردگارشان باد ، كه اينان هدايت يافتهگانند .