تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 445

مساهمون:

ص٤٤٥
به كلام خدا توجّه نكرده از گناه باكى ندارند ، تا بخواهند حرف مرا كه بندهء خدايم قبول كنند ) . ولى من بر عليه آنها كه از دين خارج شوند استدلال قانع كننده دارم ودشمن پيمان شكنان وشكاكان مىباشم . دلايل خود را در بارهء اين اتّهام بر كتاب خدا عرضه كنيد چنانچه مورد تأييد قرآن باشد قبول دارم در غير اين صورت از جارو جنجالهاى بىمورد هراسناك نمىشوم . خداوند بر گمانهاى بد وخصومتهاى بىدليلى كه در دل بندگان باشد وموجب اتّهام وزشت نامى كسى شود آنها را كيفر مىدهد . »

[ شرح ]

( 11926 - 11909 )

قوله عليه السلام : أو لم ينه إلى ا وما وزع

اين جملهء امام ( ع ) به صورت استفهام وپرسش آمده ، در بارهء اين كه چرا بنى اميّه از تهمت زدن آن حضرت در بارهء قتل عثمان دست بر نمىدارند ؟ ! با وجودي كه پايبندى آن بزرگوار را به ديانت وبركنارى وى را از ريختن خون مطلق مسلمين مىدانند ؟ چه رسد به خون عثمان كه به ظاهر هر خليفهء مسلمانها وداماد پيامبر ( ص ) بوده است . استفهام وپرسش را به صورت انكار آورده‌اند . گويا اين اتهام را از آنها بدور دانسته واز چنين نسبتي كه به وى داده شده است تعجب مىنمايد . امام ( ع ) به اين دليل بنى اميّه را نادان دانسته است ، كه آنها بخوبى سابقه آن حضرت را در اسلام وبه دور بودن وى را از قتل عثمان مىدانستند ودر عين حال كشتن خليفه را به وى نسبت مىدادند . . . ( 11934 - 11927 )

قوله عليه السلام : ولما وعظهم اللَّه به أبلغ من لساني

اين فراز گفتهء امام ( ع ) نوعي استدلال است بر اين كه چرا سخن آن حضرت بنى اميّه را از غيبت وتهمت باز نمىدارد ! بدين توضيح كه موعظهء خداوند با وجودي كه از نظر مفهوم ومعنى از كلام امام ( ع ) در اداى مقصود وتأثيرگذارى در بنى اميّه تأثير نكرده باشد كه آنها را از تهمت‌هاى ناروا باز دارد ! ؟ چه انتظارى است كه از سخن امام پند گيرند ! ! خداوند در موارد فراوانى موعظه فرموده پند داده است از جمله :