ونتيجة آن در دنيا وآخرت آشكار مىشود .
امام ( ع ) جمله : رسول اللّه إلى خلقه را به اين دليل تكرار كرده است ، كه صفت رسول ، أصل ديگر ، صفات مىباشد . وروشن است كه پيامبر ( ص ) به لحاظ هر يك از اين صفات مستحقّ رحمت وبركت وافاضهء صلوات خداوند است .
( فصل سوّم : ) ( 11740 - 11699 )
در فصل سوّم امام ( ع ) از اين جملهء دعاء كه : اللّهم افسح تا آخر ، أموري را از خداوند متعال ، وبه شرح زير مسئلت مىكند .
1 - از خداوند مىخواهد كه براي پيامبر ( ص ) در سايهء رحمت خود جايگاه وسيعى را مقرّر فرمايد : يعنى مكان وجايگاه پيامبر ( ص ) را در محضر قدس وسايهء وجودش توسعه دهد . در عبارت امام ( ع ) لفظ « ظلّ » براي وجود ، عارية آمده است ، وجه مشابهت آسايشى است كه در هر دو مورد وجود دارد . بدين شرح كه شخص پناهنده به سايه ، از رنج تابش آفتاب در آسايش ، وپناهندهء بسايهء حق تعالى از گرماى سوزان جهنم وعذاب دردناك آن در أمان است . آيهء كريمهء قرآن به همين حقيقت اشاره دارد كه : ظلّ ممدود يعنى در سايهء بلند حق تعالى آرميدهاند .
2 - خداوند از فضل وكرم خود ، پاداش پيامبر ( ص ) را ، خير دو چندان عنايت كند . يعنى از نعمتهاى خود ، كمالات نبىّ أكرم را مضاعف گرداند . چنان كه قبلا توضيح دادهايم مراتب استحقاق نعمتهاى خداوند نامتناهى است .
3 - خداوند ساختمان رسول خدا ( ص ) را بلندترين ساختمان قرار دهد .
محتمل است كه منظور امام ( ع ) از ساختمان ، استوارى ديانت پيامبر باشد ، كه البتّه برترى آن ، عبارت از اتمام واكمال دين است تا بر همهء أديان برترى يابد .
احتمال ديگر آن كه منظور ، استحكام يافتن ملكات خير نفساني پيامبر ( ص ) باشد تا بدان سبب مستحقّ مراتب بهشت وكاخهاى بلند آن شود .