« شما برادرم را بىدفاع كشتيد ، واى بر شما كه به زودى با آتش داغ شعلهور دوزخ ، مجازات خواهيد شد شما خونهايى را ريختيد كه خداوند و سپس قرآن و محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم ريختن آن خونها را حرام كرده است .
آگاه باشيد : آتش دوزخ بر شما بشارت باد ، شما در فرداى قيامت در قعر آتش دوزخى هستيد كه همواره زبانه مىكشد .
من در طول زندگيم براى مصائب برادرم مىگريم ، براى آن كسى كه پس از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم بهترين مولود بود .
با اشكهاى فراوان و ريزان كه پيوسته بىآنكه خشك شوند ، بر گونهها ريخته گردند . » خطبهء حضرت ام كلثوم عليها السلام همهء حاضران را دگرگون و ماتم زده كرد ، به طورى كه از هر سو ناله و شيون برخاست ، زنها موهاى خود را پريشان كرده بودند ، و خاك بر سرهاى خود مىريختند ، و صورتهاى خود را مىخراشيدند ، و سيلى بر صورت خود مىزدند و فرياد واى و هلاكتشان بلند بود ، مردان نيز مىگريستند و ريشهاى خود را ( از شدّت اندوه ) مىكندند ، هيچ مرد و زنى مانند آن روز گريه و زارى نكردند .
خطبهء امام سجّاد عليه السّلام در كوفه
سپس امام سجّاد عليه السّلام با دست اشاره به مردم كرد ساكت شويد ، همه ساكت شدند ، آنگاه برخاست و ايستاد و پس از حمد و ثناى الهى و درود بر محمّد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله و سلم چنين فرمود :
ايّها النّاس من عرفنى فقد عرفنى ، و من لم يعرفنى فأنا اعرّفه