تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
لكم و جعل على بصركم غشاوة فانتم لا تهتدون ، واى بر شما آيا مىدانيد كدام دست بر ما ستم كرد ؟ و كدام دل به جنگ با ما رغبت نمود ؟ و با كدامين پاى ، به قصد جنگ با ما بيرون آمديد ؟ سوگند به خدا دل شما سخت و بىرحم شد ، و جگرهايتان درشت گرديد ، و بر دلها و گوشها و چشمهاى شما مهر نهاده شد ، و شيطان زشتيها را در نظر شما بياراست ، و به شما نويد عمر طولانى داد ، و بر چشمهاى شما پردهء ( جهل و غرور ) آويخته شده است ، و راه هدايت را نمىشناسيد . فتبّا لكم يا اهل الكوفة اىّ تراث لرسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم قبلكم و ذحول له لديكم بما عندتم باخيه علىّ بن ابى طالب جدّى و بينه و عترته الطّيّبين الاخيار فافتخر بذلك مفتخر ، و قال :
نحن قتلنا عليّا و بنى علىّ * بسيوف هنديّة و رماح و سبينا نسائهم سبى ترك * و نطحناهم فاىّ نطاح
مرگتان باد اى كوفيان ! چه كينه‌اى به رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم و چه دشمنى با او داشتيد ؟ كه اين گونه با برادرش علىّ بن ابى طالب عليه السّلام جدّم و پسران و عترت پاك و نيكش رفتار نموديد ، تا آنجا كه مردى از شما افتخار كرد و از روى افتخار چنين گفت : ما على و پسرانش را كشتيم ، به شمشيرهاى هندى و نيزه‌ها ، زنهايشان را همانند اسيران ترك اسير كرديم ، و آنها را با سخت‌ترين شكنجه درهم شكستيم . بفيك ايّها القائل الكثكث ، و الاثلب ، افتخرت بقتل قوم زكّاهم اللَّه و اذهب عنهم الرّجس و طهّرهم تطهيرا ، فاكظم و اقع كما اقعى ابوك فانّما لكلّ امرء ما اكتسب و ما قدّمت يداه ! حسدتمونا - ويلا لكم - على ما فضّلنا اللَّه عليكم