تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
فرمود : شما را به خدا آيا مىدانيد كه حمزه عليه السّلام سيّد شهيدان ، عموى پدرم است ؟ گفتند : آرى به خدا . فرمود : شما را به خدا آيا مىدانيد كه جعفر طيّار در بهشت عمومى من است ؟ گفتند : آرى به خدا فرمود : شما را به خدا آيا مىدانيد اين شمشيرى كه در دستم است ، شمشير رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم است ، كه من آن را به همراه گرفته‌ام ؟ گفتند : آرى به خدا . فرمود : شما را به خدا آيا مىدانيد كه اين عمامه كه بر سر دارم ، عمامهء رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم است و من آن را پوشيده‌ام ؟ گفتند : آرى به خدا . فرمود : شما را به خدا آيا مىدانيد كه على عليه السّلام نخستين انسانى بود كه مسلمان شد و بيشتر از همهء مردم داراى علم بود ، و حلمش از همه وسيعتر بود ، و او رهبر هر مرد و زن با ايمان است ؟ گفتند : آرى به خدا . فرمود : پس چرا ريختن خون مرا مباح مىدانيد ؟ با اينكه پدرم فرداى قيامت ، حوض كوثر را در اختيار دارد ، و گروهى را از نوشيدن آب دور سازد ، همان گونه كه شتر تشنه را از آب باز دارند ، و در روز قيامت پرچم سپاس و تقدير در دست او است ؟ گفتند : آرى همهء اينها را مىدانيم ، ولى ما تو را رها نمىكنيم تا مرگ را با لب تشنه بچشى ؟

گريهء جانسوز بانوان حرم

پس از آنكه امام حسين عليه السّلام اين خطبه را به پايان رسانيد ، و دشمنان آن گونه پاسخ دادند ، دختران امام حسين عليه السّلام و زينب عليها السلام سخن