تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١
قامع : / شكننده و خوار گرداننده قتب : / پالان ، جهاز شتر قرطه : / نوعى لباس جلوباز ( معرّب كرته ) گوشواره واحد قسور ( قسوره ) : / شير درنده قشور : پوستها ( جمع قشر ) قصير : / كوتاه قطاس : / لفظى است تركى به معنى موى دم گاو كوهى كه آن را كجگاو گويند ( معرّب قوتاس ) ( غياث اللغات ) قمقام : / دريا ، مهتر ، كارد بزرگ

ك

كحل : / سرمه كديه : / سختى روزگار كدّاس ( كداس ) : / خرمن ، غلّه درو كردهء فراهم آورده كرّار : / بسيار حمله كننده ، كريچه : / خانهء كوچك كشف : / باخه و سنگ‌پشت كلف : / هر لكه كه در آفتاب و ماه ديده شود كلك : / قلم ، خامه ، نى تو خالى كنف : / پناه ، حمايت كنه : / حقيقت هر چيز ، گوهر هر چيز كوثر : / نهرى است در بهشت

گ

گرم : / غم و اندوه و زحمت سخت گوگرد احمر ( كبريت احمر ) : / كنايه از اكسير . گوگرد سرخ ، احمر ، بغايت كمياب است .

ل

لات و عزّى : / نام دو بت است از بتهاى قريش در عصر جاهليّت لالهء نعمانى : / نباتى است برگش شبيه به برگ زنبق و منحصر در سه چهار عدد و گلشن مانند شقايق و
مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — صفحة 151 | احمد احمدى بيرجندى