تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩

ص

صادر اول : / نخستين معلولى كه از بارى تعالى صادر شده است . فلاسفه عقل اول را از عقول طولى صادر اول دانند ( فرهنگ فارسى معين ) صباح و مسا : / بامداد و شامگاه صباحت : / خوبرويى - زيبائى صرصر : / باد سرد و سخت ، باد بلند صفير : / بانگ ، بانگ مرغان صله : / پاداش و جايزه صمد : / بىنياز ( از صفات الهى است ) صمصام : / شمشير برنده صهر : / داماد صيت : / آوازه

ض

ضرغام : / شير درنده ضياع و عقار : / دهها و زمينهاى مزروعى ، آب و زمين ضيغم : / شير درنده

ط

طارم : / بالا خانه ، خانهء بلند چوبين طارم شش روزه : / كنايه از آسمان است كه در شش روز خلق شده است . طاغى : / درگذرنده از حدّ طاعت و ادب ، طغيان كننده طرّاده : / كشتى خرد ، كرجى و قايق طرّه : / زلف و موى پيشانى طوبى : / نام درختى است در بهشت طوطى افلاك : / كنايه از خورشيد است

ظ

ظهير : همپشت و يارى دهنده ، پشتى كننده