تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناقب علوى در شعر فارسى ( فارسى ) — صفحة 130

مساهمون:

ص١٣٠
شرح
( 21 ) اشاره است به حديث معروف : انّى تارك فيكم الثقلين : كتاب اللّه و عترتى » كه به صورتهاى ديگرى نيز نقل شده است از جمله : انّى تارك فيكم ما ان تمسّكتم به لن تضلّوا بعدى احدهما اعظم من الآخر : كتاب اللّه حبل ممدود من السماء الى الارض و عترتى ، اهل بيتى و لن يتفرّقا حتّى يرد اعلّى الحوض فانظروا كيف تحلفونى فيهما » ( صحيح ترمذى ، ج 2 ، ص 308 ) ) ( 22 ) شَبَّر و شُبّير : امام حسن ( ع ) و امام حسين ( ع ) است . اين دو نام در اصل اسامى فرزندان هارون برادر حضرت موسى ( ع ) بود كه حضرت رسول ( ص ) آنها را براى دو سبط بزرگوارش برگزيد . ( آنند راج ) ) ( 23 ) منظور حضرت امام جعفر صادق ( ع ) و مذهب جعفرى اثنا عشرى است . ) ( 24 ) منظور اهل البيت رسول اكرم ( ص ) است كه درين باره حديثى آمده است : « قال ابى عبد الرحمن سلمى انّ عمر بن الخطاب كان يقرأ « سلام على آل ياسين » ، آل محمد ( ص ) . نيز مراجعه شود به سورهء صافات آيهء 130 ) ( 25 ) ادريس پيامبر همان « اخنوخ » مذكور در تورات است كه نام وى دو بار در قرآن مجيد آمده است . ادريس بنا به برخى روايات زنده وارد بهشت شد و سنائى بدان اشارت مىكند :بمير اى دوست پيش از مرگ اگر مى زندگى خواهى * كه ادريس از چنين مردن بهشتى گشت پيش از مابرخى نيز گفته‌اند كه به آسمان عروج كرد . در قرآن كريم آمده است : انّه كان صدّيقاً نبيّاً و رفعناه مكاناً عليّاً ( سوره مريم آيه 58 و 59 ) دربارهء على ( ع ) و فضيلت و برابرى آن حضرت با انبياء و از جمله ادريس ( ر ك : بحار الانوار ، ج 39 ، چاپ جديد ص 49 ) ) ( 26 ) دربارهء داستان غلبهء حضرت على ( ع ) بر ابليس و راندنش ( ر ك : مناقب ابن مغازلى شافعى ، چاپ مكتبه الاسلاميّه صفحه 300 حديث 344 ) ) ( 27 ) بهشت ) ( 28 ) ر ك : شمارهء 17 ) ( 29 ) تا پوستها بر اثر وارد شدن به باب علم تو و بهره‌يابى از آن به مغز بدل شود و به عمق و ژرفا گرايش يابد . ( پوستها كنايه از مردم ناقص و لباب ، مغز و كنايه از كمال و مردم كامل است . ) ) ( 30 ) رخت : بار و بنه و اسباب خانه - مقصود آن است كه من از سر هستى و لوازم هستى خود برخاسته‌ام و قصدها و نيّتهاى بشرى در من فانى شده و پاك ، خدا را شده‌ام . ) ( 31 ) از ابتداى قصيده وصف طلوع فجر و برآمدن آفتاب است . ) ( 32 ) اويس قرن : از بزرگان تابعين و از زهّاد و اتقيا بوده است و از حواريون حضرت امير المؤمنين على ( ع ) مىباشد . اويس عهد سعادت حضرت رسالت ( ص ) را درك كرد و محبت آن حضرت در دلش جاگير شد و دين مقدس اسلام را پذيرا گرديد . در جنگ صفين به حضرت على ( ع ) پيوست و به درجهء