29 - رسالة فى صلاة الجمعة و القول بوجوبها / احمد بن محمد بن يوسف بحرانى ( م 1102 )
نويسندهء اين رساله قائل به وجوب عينى آن شده و رسالهء خود را در ردّ بر شيخ سليمان شاخورى نوشته است . « 1 »
30 - رسالة فى وجوب صلاة الجمعة / سيد محمد تقى بن ابى الحسن حسينى استرآبادى
اين رساله در امل الآمل ، ج 2 ، ص 251 ، رياض العلماء ، ج 5 ، ص 46 ، ذريعه ، ج 15 ، ص 67 و الروضة النضره ص 94 معرفى شده است . نويسندهء آن ، نه تنها بر عدم حرمت اقامهء آن در عصر غيبت تأكيد مىورزد بلكه از جمله كسانى است كه اعتقاد به وجود عينى آن را دارد .
او رساله خود را در سال 1122 ق به پايان برده است .
31 - رسالة فى صلاة الجمعة و وجوبها العينى « 2 » / مولى عماد بن يونس
مؤلف رساله از علماى اخبارى است . صاحب رياض با اشاره به اين مطلب ، رسالهء او را مختصر و در اثبات وجوب عينى وصف كرده است . « 3 » وى شاگرد مولى عبد الله تسترى است كه به سال 1021 ق درگذشته « 4 » و رسالهاى از او در وجوب عينى ياد كرديم .
32 - رسالة الجمعة / محمد بن حسن حر عاملى ( م 1104 )
اين رساله در پاسخ رسالهاى است كه در رد بر شهيد ثانى نوشته شده بوده است . « 5 » در فقه شيعه ص 260 آمده است : مندرج در الفوائدالطوسيهء او ، ولى در نسخهء چاپ قم 1404 ق كه ناقص است ، چيزى از آن وجود ندارد .
33 - رسالة فى صلاة الجمعة / زين الدين علىّ بن سليمان بن درويش بن حاتم قدمى ( م 1064 )
وى كسى است كه براى نخستين بار حديث را در بحرين منتشر كرد . مؤلف اين رساله را در اثبات وجوب عينى نماز جمعه نوشته است . « 6 » وى در آنجا عقيدهء استادش محمد بن حسن بن رجب مقابى را نيز همين دانسته است .
34 - رسالة فى صلاة الجمعة و وجوبها عينا / شيخ علىّ بن شيخ محمد بن احمد بحرانى
مؤلف برادرزادهء شيخ يوسف بحرانى است . « 7 » آقا بزرگ مىنويسد : نسخهاى از اين كتاب نزد محمد صالح بحرانى بوده است .
35 - صلاة الجمعة و وجوبها العينى فى زمن الغيبة / محمد باقر مجلسى ( م 1110 )
هامش
( 1 ) . آقا بزرگ ، ذريعه ، ج 15 ، ص 63 ، كشميرى ، نجوم السماء ، ص 152
( 2 ) . اگرچه نامهاى اين رسالهها عربى است ولى غالبا به زبان فارسى نوشته شده است .
( 3 ) . افندى ، ج 4 ، ص 298 ؛ ذريعه ، ج 15 ، ص 77 ، آقا بزرگ ، الروضة النضرة ، ص 420
( 4 ) . خوانسارى ، كشف الاستار ، ج 6 ، ص 293
( 5 ) . عاملى ، شيخ حر ، امل الآمل ، ج 1 ، ص 144 ؛ افندى ، ج 5 ، ص 65
( 6 ) . آقا بزرگ ، ذريعه ، ج 15 ، ص 76
( 7 ) . همان .