( 1 )
تسبيح زياد امام
امام عليه السلام پيوسته مشغول ذكر ، تسبيح و حمد خدا بود ، با اين كلمات درخشان ، خدا را تسبيح مىگفت :
« سبحان من اشرق نوره كلّ ظلمة ، سبحان من قدّر بقدرته كلّ قدرة ، سبحان من احتجب عن العباد بطرائق نفوسهم ، فلا شيء يحجبه ، سبحان اللّه و بحمده . » « 1 »
( 2 )
مداومت امام بر نماز شب
از نوافلى كه هرگز امام سجاد عليه السلام ترك نمىگفت ، نماز شب بود كه در سفر و حضر بر آن مواظبت مىفرمود ، « 2 » تا آن كه به عالم بقا شتافت و به پروردگار خود پيوست .
( 3 )
دعاى امام پس از نماز شب
امام سجاد عليه السلام وقتى كه از نماز شب فارغ مىشد اين دعاى
هامش
( 1 ) دعوات قطب راوندى : ص 34 خطى موجود در كتابخانهء آقاى حكيم يعنى : پاك و منزله است آن خدايى كه نورش هر تاريكى را روشن كرده است و پاك و منزه است آن خدايى كه به قدرت خود هر قدرتى را مقدّر فرموده است پاك و منزه است خدايى كه از بندگان به وسايط نفوس ايشان پوشيده است و اگر نه هيچ چيز او را پوشيده نمىدارد ، پاك و منزه است خداوند و به ستايش او مشغولم .
( 2 ) صفة الصّفوه : 2 / 53 ، كشف الغمّه : 2 / 263 .