حكيم معرّه ، ابو العلاء معرّى كه جز به اهل بيت عليهم السلام به همه كس بدبين بود ، همين عقيده را دارد و مىگويد :
« و الشّخوص التى اضاء سناها * قبل خلق المرّيخ و الميزان
قبل ان تخلق السّماوات * و تؤمر افلاكهن بالدّوران »
- آن شخصيتهايى كه نورانيت ايشان پيش از آفرينش مريخ و ميزان و پيش از آن كه آسمانها آفريده شوند و افلاك به گردش درآيند ، پرتوافكن بود - .
( 1 ) 2 - فرمود :
« ماييم ائمهء مسلمين و حجتهاى خدا بر جهانيان و بزرگ مؤمنان و پيشواى رو سفيدان و سرپرست مؤمنان . و همچنان كه ستارگان وسيلهء ايمنى اهل آسمانند ، ما وسيلهء ايمنى اهل زمين هستيم ، به وسيلهء ماست كه آسمان بر زمين - جز به اذن خدا - واژگون نگردد و به وسيلهء ماست كه زمين اهلش را نلرزاند و از روزى كه خداوند زمين را آفريده است از حجّت آشكارا و يا غايب دور از انظار خالى نبوده است و خالى از حجت نخواهد بود تا وقتى كه قيامت به پا شود ، و اگر چنين نبود ، عبادت خدا انجام نمىگرفت . »
پس از شنيدن اين سخنان ، كسى رو به آن حضرت كرد و گفت :
« چگونه مردم از امام غايبى كه دور از انظار است بهرهمند مىشوند ؟ » امام عليه السلام ، با برهان قاطعى شبهه را رد كرد و فرمود :
« از حجّت غايب ، چون خورشيدى كه در پشت ابر پنهان است ، بهره مىبرند . » « 1 »
آرى به خدا قسم كه ائمهء اهل بيت عليهم السلام ، رهبران اسلام و
هامش
( 1 ) امالى صدوق : ص 112 ، ينابيع المودّة : 3 / 147 ، روضة الواعظين : ص 170 .