« زمانى با جمعى مسافرت كردم كه مرا مىشناختند ، آنان براى خشنودى رسول خدا ( ص ) بيش از آن چه مستحق بودم به من محبت و مهربانى كردند ، از اين رو من ترسيدم كه شما هم مثل آنها رفتار كنيد ، از اين جهت مخفى داشتن حال خود را دوستتر داشتم . » « 1 »
از جمله دلايل بركنارى امام از صفت ناپسند خودخواهى اين است كه هر وقت از راهى مىگذشت و چيزى از سنگ و كلوخ در راه مىديد كه باعث ناراحتى رهگذران مىشود ، از مركب پياده مىشد و با دست مباركش آن را از سر راه دور مىكرد . « 2 » و هر وقت سوار بر استر عبور مىفرمود ؛ به كسى نمىگفت : كنار برو ، و مىگفت :
« راه مال همه است و من حق ندارم كسى را از راه كنار بزنم . » « 3 »
حقا كه در آن وجود مقدس تمام صفات پيامبر ( ص ) كه بدان وسيله بر همهء انبيا رجحان داشت - تجسّم يافته بود ، كه از برجستهترين آن صفات آداب و الا و مكارم اخلاق بود .
( 1 )
احسان به مردم
از ويژگيهاى امام زين العابدين عليه السلام ، احسان و نيكى به مردم است ؛ قلب شريفش آكنده از مهر و محبت به مردم بود . مورّخان مىگويند : ممكن نبود كه امام بداند كسى وامىدارد مگر اين كه وامش را مىپرداخت . « 4 » و او از
هامش
( 1 ) عيون اخبار الرّضا : 2 / 145 و قريب به اين مضمون در الكامل مبرد : 2 / 482 آمده است .
( 2 ) امام زين العابدين : ص 70 .
( 3 ) سير اعلام النّبلاء : 4 / 240 ، تاريخ دمشق : 36 / 161 .
( 4 ) الامام زيد از ابو زهره : ص 24 .