ص 49 ح 9 : فقد تسجع الورقاء . . .
اين بيت از محمد بن على النيزبانى مكنى بابى الفرج و ملقب بذى المفاخر است ويرا بر عجمى بودنش سرزنش كردند و او گفت :
فان لم يكن فى العرب اصلى و منصبى * و لا من جدودى يعرب و اياد
فقد تسجع الورقاء و هي حمامة * و قد تنطق الاوتار . . .
( دمية القصر باخرزى طبع حلب 1930 صفحهء 104 . يادداشت آقاى دكتر محقق ص 50 ح 2 : ازكن من اياس . . .
اياس بن معاوية بن قرة المزنى . مدت يك سال از جانب عمر بن عبد العزيز قاضى بصره بود . وى فراست و ذكاوتى سرشار داشت و نوادر او در كتب سير آمده است .
شطرى از آن نيز در مجمع الامثال ذيل همين مثل ثبت است .
ص 50 ح 10 : ادهى من قيس . . . وى سيد عبس و به غايت زيرك بود . داستانها از زيركى وى در مجمع الامثال ذيل اين مثل آمده است .
ص 50 ح 11 : بلاغت قسّ . . . قس بن ساعده از حكما و عقلاى عرب بود و بلاغت او ضرب المثل است ، چنان كه گويند « ابلغ من قسّ » رجوع به مجمع الامثال ذيل اين مثل شود .
ص 51 ح 19 : و ما عندى كنز . . .
اصل مثل چنين است « لو كان عنده كنز النّطف ما عدا » . نطف مردى مستمند از بنى يربوع بود . پس به مردمانى كه « باذان » از يمن نزد كسرى فرستاد غارت برد و يك روز تا هنگام غروب آفتاب از آن مال كه به غارت برده بود بر مردمان بخشيد . . .
( رجوع به تاج العروس ذيل ( نطف ) و رجوع به مجمع الامثال ذيل اين مثل شود ) .