( 1338 )
ص 393 ، سطر 4 : مواخات
[ م عا - يا - و ا خا ت ] ( مصدر باب مفاعله ) . برادرى گرفتن ، دوستى گرفتن ، دوست شدن .
( از اقرب الموارد ) .
[ ص 393 ]
( 1339 )
ص 393 ، سطر 19 : قدوة
[ ق - يا - ق - يا - ق د و ] ( اسم ) . پيشوا - اصلى كه از آن فرعها منشعب مىگردد .
( از ناظم الاطباء ) .
[ ص 394 ]
( 1340 )
ص 394 ، سطر 1 : فواد
[ ف عا د ] ( اسم ) . دل ، آنچه بگلوى سرخ آويخته باشد از جگر و شش و دل . ج : افئده .
( از ناظم الاطباء ) .
( 1341 )
ص 394 ، سطر 5 : ذريه
[ ذ - يا - ذ - يا - ذ ر ر ى ى ] ( اسم ) . نسل ، ولد ، بچه ، خلف ، تخمه . ج : « ذراى » و « ذريات » .
( از منتهى الارب ) .
( 1342 )
ص 394 ، سطر 24 : تذهيب
[ ت ذ هى ب ] ( مصدر باب تفعيل ) . زراندود كردن چيزى را گويند .
( از منتهى الارب ) .
[ ص 395 ]
( 1343 )
ص 395 ، سطر 6 : آسيه
[ عا سى ى ] ( اسم خاص ) . نام زن فرعون است كه موسى را پرورش داد و تربيت كرد .
( 1344 )
ص 395 ، سطر 8 : شمامه
[ ش ما م ] ( اسم ) . بوى خوش كه از چيزى بوئيده شود - گلولهاى به شكل گوى مركب از مواد خوشبو كه در دست گرفته مىبويند ؛ قرصهاى خوشبو . ( از ناظم الاطباء ) .
( 1345 )
ص 395 ، سطر 14 : مسيب
[ م س ى ى ب ] ( اسم خاص ) . شهريست بعراق بر كنار راه آهن بغداد و كربلا كه شط فرات از ميان آن مىگذرد . « 1 »
[ ص 396 ]
( 1346 )
ص 396 ، سطر 1 : قرنه
[ ق ر ن ] ( اسم خاص ) . شهريست بعراق نزديك بصره و در
هامش
( 1 ) - در پاورقى صفحهء 90 « رحلهء منشى بغدادى » اين شهر از توابع حله آمده است و اسكندريه تابع آن مىباشد .