جغرافيايى افغانستان شود - اين چاهها پس از مدتى خشك مىشوند و از بين مىروند . امروز چاههاى معروف ناحيهء « ريگ شورابگ » عبارتند از :
« چاه گلهدنگ » ، « چاه چبولى » ، « چاه مروچ » ، « چاه بدنگ » و « چاه سير » است و چاههاى معروف ناحيهء « ريگستان » : « چاه سكالك » ، « چاه ساليان » ، « چاه رباط » ، « بهرامچاه » ، « چاه بولو » ، « چاه شاه اسماعيل » و « چاه تل آب » و « چاههاى كانى » كه از 15 تا 20 چاه مىباشد و چند چاههاى ديگر است كه در عمق ريگستان پراكندهاند .
دو چاه نجم الدين و پانات « 1 » - ( كه باحتمال اقرب بيقين پاياب است چنان كه در حاشيه نسخهء خطى « ط » نيز چنين تصحيح شده - بايد دو چاهى باشند كه به زمان نادر در اين منطقه وجود داشته و فعلا از بين رفتهاند ، محل آنها با اراضى منطقهء « ريگستان » تطبيق مىكند . )
( 759 )
ص 167 ، سطر 15 : پانات
[ پانات ] ( اسم خاص ) به « چاه نجم الدين » درين تعليقات رجوع شود .
( 760 )
ص 167 ، سطر 18 : گرمسيرات
[ گ ر م سى ر ا ت ] ( اسم خاص ) ناحيتى است بافغانستان با حدود زير :
شمال : گرشك و ريگستان و دشتهاى مارگوى چخانسور ؛
غرب : قريهء رودبار مربوط به چهاربرجك چخانسور ؛
جنوب : خط سرحدى بلوچستان ؛
شرق : گذربارانه و قلعهبست و اراضى نهر بغرا ؛
اين ناحيه بين 64 و 65 درجه و 8 و 55 دقيقه و 12 و 48 ثانيه طول شرقى و 29 و 31 درجه و 23 و 26 دقيقه و 12 ثانيه عرض شمالى واقع است .
( از قاموس جغرافيايى افغانستان ) .
هامش
( 1 ) - در نواحى خراسان « پاياب » بقناتى اطلاق مىشود كه بايد با چند پله پايين رفت تا بمظهر آب آن رسيد . تهرانيها آن را « پاكنه » مىگويند .