برخورده او را معتقد خود ساخت و ببعضى از اشغال و اعمال فقراء او را مشغول گردانيد لكن چون ميانجيو اين طريقه را از استادى كامل به نحوى كه شايد و بايد اخذ نكرده بود . . . او را صفائى در باطن حاصل نبود . . . »
( از صفحهء 52 مجمع التواريخ ) .
( 585 )
ص 112 ، سطر 11 : اين المفر
[ ا ى ن ل م ف ر ر ] ( جملهء استفهامى ) . گريزگاه كجاست ؟
( 586 )
ص 112 ، سطر 15 : فتراك
[ ف ت ر ا ك ] ( اسم ) . تسمه و دوالى كه از پس و پيش زين اسب آويزند . ( از ناظم الاطباء ) .
[ ص 113 ]
( 587 )
ص 113 ، سطر 13 : رودخانهء لشنى
[ ر و د خا ن ى ل ش نى ] ( اسم خاص ) . نام رودخانهايست كه از ناحيهء « لشنى » فارس مىگذرد . اين ناحيه يورت ايل لشنى و داراى 41 قريه است و در 66 كيلومترى جنوب غربى شيراز قرار دارد . - شمالش به حومهء شيراز و اردكان و ممسنى ، مشرقش به بلوك خواجه و سياخ و حومهء شيراز و جنوب آن بفراشبند و جاره و مغرب آن به كازرون مىرسد . درين ناحيه بواسطهء كوهستانهاى بسيار چشمه و رود زياد است و رودخانه لشنى از آنها تشكيل مىشود .
[ ص 114 ]
( 588 )
ص 114 ، سطر 7 : شاهچراغ
[ شا ه چ ر ا غ ] ( اسم خاص ) . بقعه يكى از برادران حضرت رضا عليه السلام - بنام سيد مير احمد بن موسى بن جعفر - است كه در زمان خلافت مأمون عباسى بين سالهاى 220 تا 223 هجرى بشيراز آمد و در آنجا وفات يافت و در همين مكان مدفون شد . گنبد و رواق آن در زمان اتابك ابو بكر ساخته شد و در زمان تاش خاتون مادر شاه ابو اسحاق بسال 745 هجرى قمرى رواق و گنبد آن تعمير اساسى يافت . ضريح اين بناى زيبا را فتحعلى شاه قاجار در سال 1243 هجرى قمرى ساخته است .
( از كتاب جغرافيا و اسامى دهات و قراء كشور اداره آمار عمومى جلد دوم ذيل كلمهء شيراز )