و سپاه تأييد اللهى را مددكار « 1 » دانسته ، در قيد قليل و كثير لشكر ، و بجمعيت قشون و حشر مستظهر نميباشند . بعد از اداى نماز با حاضرين ركاب بر سر قلعهء زهاب چپاول آغاز ، و مركب تركتازى را جلوهساز كرده ، روميه از صهيل 835 اسب دلاوران بيدار گشته ، و بفحواى :
« فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ »
« 2 » اجل را با خود قرين ، و همين كه سر از بستر خواب برداشتند مرگ را بر سر بالين ديده ، سراسيمه آهنگ گريز كرده ، جمعى از ايشان عرضهء تيغ كين گشته ، احمد پاشاى باج آلان و اكثر سران و معارف روميه زنده گرفتار كمند اقتدار ، و اسبان فلك خرام جو زهر 836 دم و بادپايان خاكنورد آتشينسم ، با اخترمه 837 و كسيب ، نصيب يلان ظفرشعار گشته ، اگرچه از ماهى دشت تا زهاب به راه متعارف بيست و چهار فرسخ مسافت « 3 » است ، اما از بيراهه و كوه سى و پنج فرسخ مىباشد ، كه آن حضرت با وصف اينكه كوه را برف بسيار گرفته بود ، بهمراهى تأييد الهى در يك شبانهروز آن مسافت را طى كرده .
بنه و آغروق نيز بعد از پنج روز بموكب و الا پيوست ، و اطراف قلعهء زهاب را برجهاى مستحكم ترتيب داده ، جمعى را براى ضبط غله و ذخيره و تاخت قراى حوالى بهروز 838 تعيين نموده ، و فرمان دادند كه لطفعلى بيك كوسه احمدلو نايب تبريز با سپاه آذربايجان حركت ، و قشونهاى اردلان و همدان را در سر راه به خود رفيق ساخته ، از راه قلعهء قرهچولان 839 روانه اردوى معلى شوند . بعد از انجام اين مهام روز جمعه غرّهء رجب المرجب از زهاب ، اهتزاز لواى ظفر انتساب كرده چون استحكام قلعهء بغداد معلوم ، و محقق بود كه اگر موكب و الا متوجه بغداد شوند ، احمد پاشا بقلعهدارى مبادرت و بتحصن خواهد پرداخت . لذا منزل به منزل از راه قلعهء على بيك 840 ، عازم كركوك شدند كه شايد احمد پاشا به اين تقريب ميدان را وسيع ديده ، بمعركهء جنگ آيد ، ولى مفيد
هامش
( 1 ) - در نسخهء « ط » : « شفيق »
( 2 ) - سورهء 7 ، آيهء 77 ، معنى : « پس گرديدند در خانهاشان افتادگان . »
( 3 ) - در نسخهء « ح » : « تا زهاب بيست و چهار فرسخ راه متعارف است . »