س 5 : تو : بر عقب قراسيت برفتند . س 10 : تو : كوكم باغوى ( حرف نخست بىنقطه آمده ) . س 10 و 11 : تو : قراسيت فرستاد . ( جز حرف نخست همه بىنقطه است ) .
س 12 : تو : به لشكر برادر پيوست جنگى سخت بكردند . س 14 : تو : كوكم باقوى ( ؟ ) س 16 : تو : در خانه نگاه مىداشت به بهانهء بيمارى . س 19 : سل : اگر كشته است .
س 19 : سل : به خاك تير بسپرد .
ص 9 :
س 2 : تو : از استخوان فابنى ، ( حرف نخست و سوم بىنقطه آمده است .
س 2 و 3 : تو : از نسل ذنب باقوى ، ( حرف دوم و سوم واژهء نخست بىنقطه آمده ، و نيز حرف نخست واژه دوم ) . س 3 : تو : نوادهء اغور بود . س 4 و 5 : تو : مداركار و حل و عقد اتباع و خدم و اشياع و حشم به دو مفوّض بود . س 6 : تو : مفوّض كردند ؛ سل :
تفويض كردند . س 8 : تو : شايستهء پادشاهى بودى نبود . س 9 : سل : سبكتگين و رياست او . س 10 : سل : و بر كفالت و ايالت او عهد بستند . س 12 : سل : و قدر و منزلت تقرير اقطاع . س 13 : سل : معاش فرمود و روى به جهاد كفّار و قمع اعداى دين آورد و ناحيت هندوستان . س 19 : تو : ذكر آن صفحات ايّام تا قيامت باقى خواهد بود . س 19 تا 22 : عبارت : [ و امير ناصر الدين در تحمّل . . . تمشيت نپذيرد ] از ترجمهء تاريخ يمينى گرفته شد . س 23 و 24 : سل : فرمود كه به هنگام آنكه با آن مدابير . س 24 : تو : به كثرت عاد و وفور عدد .
ص 10 :
س 2 تا 11 : عبارت : [ و مدّتها در مضايق . . . روى به هزيمت آوردند . ] از ترجمهء تاريخ يمينى گرفته شد . س 15 و 16 : تو : در عهد ميمون او بود ناحيت بست بود ؛ سل : طغان نامى حاكم آن بقعه بود . س 16 : سل : بايتور نامى اميرى . س 16 : سل : اين ولايت را . س 18 : سل : ناچار آن بقعه باز گذاشت .
ص 11 :
س 1 : سل : ناصر الدّين سبكتگين از قلب خويش حمله كرد ؛ « لشكر » افتاده است .
س 2 : سل : به زخم شمشير آوردند . س 5 : سل : مدافعت و مماطلت مىنمود .
س 7 : سل : روزى در صحرايى . س 9 : سل : دست ناصر الدّين را مجروح گردانيد .