سابعهم السلطان مغيث الدّنيا و الدّين محمود بن محمّد ابن ملكشاه بن الپارسلان
سلطان محمود پادشاهى بود زيباصورت نيكوسيرت لطيفطبع خوشسخن شيرينبذلهء موزوننكتهء مطبوعحركات نيكوخطّ و عبارت . در آل سلچوق از او پرمعنىتر و درّاكتر هيچ ملك و پادشاه نبود ، و بر دقايق امور و غوامض احوال ملك هيچكس مانند او نه . واقف بر جملگى احوال ملك ، امّا چون گل كوتاهعمر و مانند حباب اندكزندگانى بود ، و از بسيارى مباشرت ، * علّتهاى مزمن بر او مستولى شد .
شعفى عظيم و ولعى بكمال داشتى به كبوتر و مرغان قفصى و شكرهء خوب ، چون سنقور تركستانى و شاهين بحرى و كوهى و باز شاهى و دهستانى و روستايى و آشيانى ، و باشهء جرجانى و كيدانى ، و سگان غورى و كهسارى [ و ] عراقى و يوز قمّى و نيمروزى و قهستانى و باميانى ، و انواع شكره كه ملوك و سلاطين را باشد ، به داشتن هرصنفى رغبتى و محبّتى هر چه تمامتر داشت ، و تمامت اوقات او بر طعمهء به اولى و حلّ و عقد ايشان مصروف ، چنان كه به مصالح جزوى مملكت نمىرسيد ، و پرواى هيچ كارى ديگر نداشت . آوردهاند كه چهارصد سگ شكارى داشت به قلادهء زر ، و