است ؛ سل : والدهء سلطان و مظفر قزيل ارسلان . س 6 و 7 : سل : به بالاى ظهران فرود آمدند . س 9 : سل : و از آنجا نزول كردند . س 10 و 11 : تو ، سل : خوارزمشاه تكش بن ارسلان رفت به مدد خواستن . س 11 : تو : عبارت نخست اين سطر ، در اين نسخه سفيد است . س 11 : سل : بسوى آذربايجان روان شد . س 13 : سل : از اينانج و قصد او ايمن نبود . س 14 : ا ، تو ، سل : [ و خمسمايه ] ندارد . س 14 : سل : سلطان تيمور به مزار شد و بازآمد ( ؟ ) س 15 : سل : سلطان خوارزمشاه آمده بود و مدد آورده .
س 16 و 17 : سل : طبرك را حصار دادند . س 17 : تو : عمر علىباز نامه به اتابك ايلدگز . س 17 و 18 : سل : عبارت : « به زودى اميد فتحش . . . اينانج حصار دادن » ندارد .
س 18 و 19 : سل : طبرك را بگذاشت و روى به شهر زنجان نهاد . س 21 : سل : ايلدگز نزديك رسيده بود . س 22 و 23 : سل : مصلحت وقت را . س 23 : سل : چون اينانج روى به زنجان نهاد ايلدگز در نزديك خبر وصول اتابك شنيد . س 24 : سل : قزوين و آن حدود فرمود كه بسيار بىرسمى ؛ تو : و آن حدود فرمود كه بسيارى بىرسمى .
ص 116 :
س 1 و 2 : سل : اسير گرفتند بر چهارپاى غارت گرفته براندند ؛ تو : اسير گرفتند تا چهارپاى غارتيده برانند و از در قزوين دو هزار شتر و بازگشتند . س 1 و 2 : سل : « و از در قزوين . . . براندند » ندارد . س 3 : سل : به جرجان رفت و جايى را بسوخت كه آن مرغزار نامدار است . س 4 تا 7 : سل : و لشكر خوارزم از راه دهستان به نعلبندان بنزديك مشهد ؛ در اين ميان دو سطر از اين نسخه افتاده است . س 6 : تو ، ا :
[ خمسمايه ] ندارد . س 7 : سل : اتابك به آذربايجان و در زمستان . س 8 : سل : عمر علىباز به حكم . س 9 : سل : در دماغ او جنبيد و با خود راست كرده بود . س 10 : تو :
در امضاء و امثال مثالهاى اتابك ؛ سل : در مقدّمه در امضاء و امتثال . . . س 12 : تو : به عشوه و غرور ؛ سل : به عشوه و به غرور بر درگاه . س 14 و 15 : سل : بنه و خزانه آنچه موجود بود . س 15 : سل : به غارت بردند . س 17 : سل : سلطان در تابستان .
س 17 : تو ، سل ، ا : [ و خمسمايه ] ندارد . س 17 : تو ، سل : با در همدان آمد .