س 18 : سل : رفت باز ديگر . س 18 و 19 : سل : چون خبر مؤاخذت عمر بن علىبار به اينانج رسيد . س 19 : تو ، سل : از شاه مازندران اردشير بن بابك مدد خواست .
س 19 و 20 : سل : مدد بسيار بياورد . س 22 : سل : در ابتدا بشكست امّا سبب .
س 22 و 23 : سل : لشكر سلطان دهشتى تمام به ايشان افتاد . س 23 تا س 3 ، ص 117 : تو : سلطان از جانب ساوه به همدان آمد و بسيارى خرابى در ولايت كرد و تا ؛ تو ، سل : ساوه به همدان آمد و اينانج بسيار خرابى در ولايت و تا مردرى بر عقب لشكر ؛ بخشى از عبارت از دو نسخه افتاده است .
ص 117 :
س 3 و 4 : سل : قصد همدان نتوانست كرد . س 5 : ا ، تو ، سل : [ و خمسمايه ] ندارد . س 9 : سل : از حدود خرقان خروج كرد . س 14 : سل : بر دروازهء طهران زده بودند . س 14 و 15 : سل : غلامان آن شب كه به يتاق بودند گريخته . س 17 : سل :
عمر بن علىباز در بند بماند . س 18 و 19 : سل : از بند خلاص داد اما زود در عقب آن درگذشت . س 20 : ا ، تو ، سل : [ و خمسمايه ] ندارد . س 20 تا 23 : سل : سلطان به اصفهان آمد و خواجه جلال الدّين قوام الدّين وزير شد ؛ دو سطرى افتاده است .
س 23 و 24 : سل : به اصفهان آمد و هم در روز وزارت در پيش او نهاد و در محلهء تيماورت در خانهء پدر خود فرود آمد .
ص 118 :
س 1 و 2 : سل : به مرغزار كندمان و پلاسان شد . س 2 و 3 : سل : و طراوت بماند و امور ممالك انتظام يافته . س 3 تا 7 : سل : و گاهى در همدان بود ؛ چهار سطر سپسين افتاده است : « و بهارگاه به مرغزار نعلبندان . . . و دم عصيان مىزد سلطان به همدان بود » ، ندارد . س 8 : ا ، تو ، سل : [ و خمسمايه ] ندارد . س 9 : سل : به استدعاى سلطان كه ملك حركت خواست كردن ؛ « ابخاز » ندارد . س 10 : سل : روى به جانب آذربايجان نهاد . س 10 و 11 : ا ، تو ، سل : [ و هيچجاى مقام نساخت زيادتى ] ندارد .
س 11 و 12 : سل : عيد اضحى بر نخجوان كردند در زير پل نخجوان در مرغزار